شمارهٔ ۱۷۶

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۱۷۸وقت غم خوش کآتش از باغ و بهارش چیده‌ایم
2. شمارهٔ ۱۷۹عمریست تا به درد محبت فسانه‌ایم
3. شمارهٔ ۱۸۰کو عشق خانه‌سوز که ما بلهوس نه‌ایم
4. شمارهٔ ۱۸۱روزگاری شد که ما زین بخت وارون می‌تپیم
5. شمارهٔ ۱۸۲در مزاج درد خود ذوق مداوا سوختیم
6. شمارهٔ ۱۸۳کی مسیحا داشت در بار آنچه ما می‌خواستیم
7. شمارهٔ ۱۸۴از عمر دمی را به غمی باز نبستیم
8. شمارهٔ ۱۸۵لب زخمیم و افغان را پرستیم