فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ ساقی قدحی در ده گر هیچ می ات باقیست
- شمارهٔ ۶۲ ساقیا چون گل شکفت از می‌ْپرستی چاره نیست
- شمارهٔ ۶۳ شبی خیال تو بر من بصد دلال گذشت
- شمارهٔ ۶۴ شکرست آن لب میگون تو یاقوت روانست
- شمارهٔ ۶۵ شهره شهر شد از غایت خوبی رویت
- شمارهٔ ۶۶ شکن زلف یار پر شکن است
- شمارهٔ ۶۷ عالم از حسن تو یکسر حسن آباد شدست
- شمارهٔ ۶۸ عشقبازی با چو تو معشوق کاری بس خوشست
- شمارهٔ ۶۹ قبله جان طاق ابروی شماست
- شمارهٔ ۷۰ کشور حسن تو امروز بکام دل ماست
- شمارهٔ ۷۱ گل جمال تو چون بر فراز سرو شکفت
- شمارهٔ ۷۲ گر چه هر دم ز غمت بر دلم آزاری هست
- شمارهٔ ۷۳ گر دلم بردی به غارت قصد جان باری چراست
- شمارهٔ ۷۴ گلهای نوشکفته بهر بوستان که هست
- شمارهٔ ۷۵ گر مرا جان رود اندر پی جانان از دست
- شمارهٔ ۷۶ لعل شیرین تو پیرایه در عدن است
- شمارهٔ ۷۷ مشکین سر زلف تو که در پای کشانست
- شمارهٔ ۷۸ ما چو زلف و چشمت ای مهوش پریشانیم و مست
- شمارهٔ ۷۹ مرا تُرکانه چشم او به مستی گر جفاها گفت
- شمارهٔ ۸۰ ماه عیدست این ندانم یا خم ابروی دوست
- شمارهٔ ۸۱ نه هر گیاه که در باغ رست شمشادست
- شمارهٔ ۸۲ هرگز از یاد نخواهد شدنم صحبت دوست
- شمارهٔ ۸۳ هنگام نو بهار و لب جویبار و کشت
- شمارهٔ ۸۴ هر کجا صاحبدلی آزاده و فرزانه ایست
- شمارهٔ ۸۵ هر سحر بی شام زلفین تو ای حورا صفت
- شمارهٔ ۸۶ هرکه با زلف تو اندر دام نیست
- شمارهٔ ۸۷ یا رب این پسته شیرین چه شکر گفتارست
- شمارهٔ ۸۸ یا رب این بوی خوش از روضه رضوان برخاست
- شمارهٔ ۸۹ یا رب این بوی خوش از زلف دلارام منست
- شمارهٔ ۹۰ زهی من وفای تو نا دیده هیچ
- شمارهٔ ۹۱ ای لعل درفشان تو کرده بیان روح
- شمارهٔ ۹۲ از روی تو ایمهوش گر پرده بر اندازند
- شمارهٔ ۹۳ امیدوارم از آنمه که مهربان گردد
- شمارهٔ ۹۴ آن ترک یغمائی نگر دلها بیغما میبرد
- شمارهٔ ۹۵ آندم که مرا فرقت آن لعبت چین بود
- شمارهٔ ۹۶ آنها که درین دوران صاحبنظران باشند
- شمارهٔ ۹۷ باز آمد آن نگار که از ما بریده بود
- شمارهٔ ۹۸ بنده ئی کز چو تو شاهی بوی اعزاز رسد
- شمارهٔ ۹۹ بر برگ گلش سنبل سیراب ببینید
- شمارهٔ ۱۰۰ با من و دلدار من جز بخت در مجلس مباد
- شمارهٔ ۱۰۱ بوئی که ز چین سر زلفت بمن آید
- شمارهٔ ۱۰۲ با ما غم هجران تو ای دوست نه آن کرد
- شمارهٔ ۱۰۳ بازم از دیده در بار گهر می‌آید
- شمارهٔ ۱۰۴ بر گل سیراب سنبل را چو جولان میدهد
- شمارهٔ ۱۰۵ تا سنبل سیراب تو بر لاله گره شد
- شمارهٔ ۱۰۶ تا سنبل تر بر سمنت جلوه گری کرد
- شمارهٔ ۱۰۷ تا ز پیشم نازنین دلدار شد
- شمارهٔ ۱۰۸ جز زلف یار غالیه بر روی مه که کرد
- شمارهٔ ۱۰۹ جز رخ یار من بهار که دید
- شمارهٔ ۱۱۰ جانا ز لبت ما را گر کام نخواهد بود
- شمارهٔ ۱۱۱ چون نبات از شکر میگونش سر بر میزند
- شمارهٔ ۱۱۲ چو روی آن پری پیکر گلی بیخارکی باشد
- شمارهٔ ۱۱۳ چون پسته خندان توأم در نظر آید
- شمارهٔ ۱۱۴ خطش از ریحان طرازی بر گل سوری کشید
- شمارهٔ ۱۱۵ دل دیوانه سار من چو از زلفش در آویزد
- شمارهٔ ۱۱۶ در خواب اگر خیال تو بر من گذر کند
- شمارهٔ ۱۱۷ روز و شب از دو چشم من گر همه سیل خون شود
- شمارهٔ ۱۱۸ روزگاریکه بهجران توأم میگذرد
- شمارهٔ ۱۱۹ زلفت از سنبل تر گرد سمن پرچین کرد
- شمارهٔ ۱۲۰ ز آنروی طره بر رخ دلدار کج نهند
متن اشعار به نقل از گنجور.