فهرست اشعار
- شمارهٔ ۴۲۱ واعظ خر است و انجمن وعظ خرگله
- شمارهٔ ۴۲۲ هست انجمن ما چمنی پر گل و لاله
- شمارهٔ ۴۲۳ ببین پیاله هزاران به روی دشت ز لاله
- شمارهٔ ۴۲۴ ز چشمم ریخت چندان آب کامد خون ز دنباله
- شمارهٔ ۴۲۵ بی لعل تو دل درون سینه
- شمارهٔ ۴۲۶ غزال من که لبش رو به سبزی آورده
- شمارهٔ ۴۲۷ وقت گل ترک می و جام که چه
- شمارهٔ ۴۲۸ گل را فراز شاخ بین در جلوه ناز آمده
- شمارهٔ ۴۲۹ چو حلقه دور افق بر من است تنگ شده
- شمارهٔ ۴۳۰ تا به چشم تو سرمه ره کرده
- شمارهٔ ۴۳۱ رخت را مه نخوانند اهل توجیه
- شمارهٔ ۴۳۲ ای به خوبی رخ تو از مه به
- شمارهٔ ۴۳۳ بتی که بود چو جانم به سینه جا کرده
- شمارهٔ ۴۳۴ ای نامه ز خود به خود نوشته
- شمارهٔ ۴۳۵ سرو من بر رخ گل جعد سمن سای منه
- شمارهٔ ۴۳۶ ای مرا از آتش سودای تو جان سوخته
- شمارهٔ ۴۳۷ خوش آنکه بود ز تو خانه ام پریخانه
- شمارهٔ ۴۳۸ ای شکل قدت پیکری از سیم سارا ریخته
- شمارهٔ ۴۳۹ ماییم ز مشرب مغانه
- شمارهٔ ۴۴۰ ای چو جان در دل من جا کرده
- شمارهٔ ۴۴۱ ای به بالا بلای جان همه
- شمارهٔ ۴۴۲ منم عاشق و بیدل و مبتلا
- شمارهٔ ۴۴۳ تا چو قدح با دل پر خون نیی
- شمارهٔ ۴۴۴ چون هوای باغ با این شکل موزون کرده‌ای
- شمارهٔ ۴۴۵ چه سود ازآنکه کم از کبک خوشخرام نیی
- شمارهٔ ۴۴۶ خوی خود را کرده ای چون روی و نیکو کرده ای
- شمارهٔ ۴۴۷ انت شمس البقا و غیرک فی
- شمارهٔ ۴۴۸ بیا بیا که صدای درای و بانگ حدی
- شمارهٔ ۴۴۹ فداک امی یا غایة المنی و ابی
- شمارهٔ ۴۵۰ ماییم شسته زآب می دست از همه آلودگی
- شمارهٔ ۴۵۱ تویی آن آفتاب عالم آرای
- شمارهٔ ۴۵۲ آمدی و آتشم به خانه زدی
- شمارهٔ ۴۵۳ بر اوج حسن چون خورشید فردی
- شمارهٔ ۴۵۴ چند باشم چشم بر در، گوش بر آواز پای
- شمارهٔ ۴۵۵ خرم آن کس که برد پی به ره هیچ کسی
- شمارهٔ ۴۵۶ همی‌دهد خبر از گل نسیم صبحدمی
- شمارهٔ ۴۵۷ بتابی بر همه چون ماه و از من روی برتابی
- شمارهٔ ۴۵۸ جهانی تازه شد از فیض تو ای ابر نوروزی
- شمارهٔ ۴۵۹ به هر که هست چو شیر و شکر درآمیزی
- شمارهٔ ۴۶۰ عشق تو منسوخ ساخت دفتر علامگی
- شمارهٔ ۴۶۱ بیا ای عشق پر غوغا که در هر جا فرود آیی
- شمارهٔ ۴۶۲ گرفت خاطرت از عاشقان شیدایی
- شمارهٔ ۴۶۳ شب که رفتی ز برم مونس جان که شدی
- شمارهٔ ۴۶۴ بهر خدنگ آه از بیداد دلستانی
- شمارهٔ ۴۶۵ ای خواجه چه جویی ز شب قدر نشانی
- شمارهٔ ۴۶۶ برگل از سبزه خط غالیه بویی داری
- شمارهٔ ۴۶۷ در وقت گل ای بلبل فریاد بسی داری
- شمارهٔ ۴۶۸ روشن شبی که شمع شبستان من شوی
- شمارهٔ ۴۶۹ از هیچ نشان داده دهانی که تو داری
- شمارهٔ ۴۷۰ چون رخت بینم سر خویش از حیا پیش افکنی
- شمارهٔ ۴۷۱ پریرم دیدی و نادیده کردی
- شمارهٔ ۴۷۲ گویی که منم یار تو ای جان و نباشی
- شمارهٔ ۴۷۳ دی آن چه شکل بود که از ره برآمدی
- شمارهٔ ۴۷۴ سبزخطا و گلرخا تازه‌بهار کیستی
- شمارهٔ ۴۷۵ زما همی گذری و به ما نمی نگری
- شمارهٔ ۴۷۶ دل مرا ز هزار آرزو بگردانی
- شمارهٔ ۴۷۷ ای کاش من برآن سر کو خاک بودمی
- شمارهٔ ۴۷۸ دیدمی دیدار آن دلدار رعنا کاشکی
- شمارهٔ ۴۷۹ ماییم و خاکساری و عجز وفتادگی
- شمارهٔ ۴۸۰ هیچ ازین مبتلا نمی پرسی
متن اشعار به نقل از گنجور.