پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون

غزلیات

۱,۴۱۲ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱۲۰۱ تا به کی باشد دلم در دام تو
  2. شمارهٔ ۱۲۰۲ جانا کدام دل که نگشته‌ست رام تو
  3. شمارهٔ ۱۲۰۳ آمد دل ضعیف من اندر پناه تو
  4. شمارهٔ ۱۲۰۴ ای دل به درد عشق ندارم دوای تو
  5. شمارهٔ ۱۲۰۵ گشتم از جان بنده بالای تو
  6. شمارهٔ ۱۲۰۶ جانم به لب رسید ز جور و جفای تو
  7. شمارهٔ ۱۲۰۷ ای دلم در لعل شکّرخای تو
  8. شمارهٔ ۱۲۰۸ ما را شکایتیست ز دست جفای تو
  9. شمارهٔ ۱۲۰۹ ای دیدهٔ بخت جهان در آرزوی روی تو
  10. شمارهٔ ۱۲۱۰ باد صبا جان می‌دهد در آرزوی روی تو
  11. شمارهٔ ۱۲۱۱ بردی دل من به چشم و ابرو
  12. شمارهٔ ۱۲۱۲ من ندیدم ای دل سرگشته جز بیداد ازو
  13. شمارهٔ ۱۲۱۳ ای که دل دارد بسی بر روی جانان آرزو
  14. شمارهٔ ۱۲۱۴ گفته بودم یار گیرم یار کو
  15. شمارهٔ ۱۲۱۵ دلبرا لذّت جوانی کو
  16. شمارهٔ ۱۲۱۶ ای صبا حال دل من بر دلدار بگو
  17. شمارهٔ ۱۲۱۷ صبا تو حال دل خسته با نگار بگو
  18. شمارهٔ ۱۲۱۸ ای صبا قصّهٔ دردم برِ دلدار بگو
  19. شمارهٔ ۱۲۱۹ ای صبا گر زان نگار ما خبر داری بگو
  20. شمارهٔ ۱۲۲۰ خردم گفت برو ای دل دیوانه برو
  21. شمارهٔ ۱۲۲۱ تا مرا شد سایه زلفت پناه
  22. شمارهٔ ۱۲۲۲ ای سواد دیده‌ام روی چو ماه
  23. شمارهٔ ۱۲۲۳ آن دیده بین که چون به جفا می‌کند نگاه
  24. شمارهٔ ۱۲۲۴ تشنه درد فراقت منم ای جان دردِه
  25. شمارهٔ ۱۲۲۵ ای غمت در جان ما جا ساخته
  26. شمارهٔ ۱۲۲۶ ای در شکنج زلف تو مرغ دلم جا ساخته
  27. شمارهٔ ۱۲۲۷ گر کند میل جفا دلبر من گویم چه
  28. شمارهٔ ۱۲۲۸ ای مرا از یاد خود بگذاشته
  29. شمارهٔ ۱۲۲۹ نگران خم ابروی توام پیوسته
  30. شمارهٔ ۱۲۳۰ پیش قد تو سهی سرو ز پا افتاده
  31. شمارهٔ ۱۲۳۱ آتش مهر تواَم در دل و جان افتاده
  32. شمارهٔ ۱۲۳۲ جان در غم فراقت دل بر بلا نهاده
  33. شمارهٔ ۱۲۳۳ ای ما جهان و جان را بر باد عشق داده
  34. شمارهٔ ۱۲۳۴ ماهتابی هست و ابرش دست پیرامن زده
  35. شمارهٔ ۱۲۳۵ تا غمت همچو الف در دل ما جا کرده
  36. شمارهٔ ۱۲۳۶ ای سلاطین جهان پیش رخت بنده شده
  37. شمارهٔ ۱۲۳۷ به بوی زلف خودم دلبرا به باد مده
  38. شمارهٔ ۱۲۳۸ بنفشه چون سر زلف بتان سر افکنده
  39. شمارهٔ ۱۲۳۹ تو را لبیست نگارا چو غنچه پُر خنده
  40. شمارهٔ ۱۲۴۰ این دل محنت و بلا دیده
  41. شمارهٔ ۱۲۴۱ ای خیال رخ تو در دیده
  42. شمارهٔ ۱۲۴۲ آه از این روزگار گردیده
  43. شمارهٔ ۱۲۴۳ دل من از غم تو گرد جهان گردیده
  44. شمارهٔ ۱۲۴۴ ای مثل چشم مستت چشم فلک ندیده
  45. شمارهٔ ۱۲۴۵ گفتم که میارید ز بازار بنفشه
  46. شمارهٔ ۱۲۴۶ عالم همه خوش بوی شد از بوی بنفشه
  47. شمارهٔ ۱۲۴۷ در سر مرا ز عشقش سودا بود همیشه
  48. شمارهٔ ۱۲۴۸ فریاد ز جور این زمانه
  49. شمارهٔ ۱۲۴۹ دو دیده بر سر راهت نهاده‌ام بازآی
  50. شمارهٔ ۱۲۵۰ آن چه زلفست آن که باز از قهر تابش داده‌ای
  51. شمارهٔ ۱۲۵۱ بازم از سودای زلفت مست و شیدا کرده‌ای
  52. شمارهٔ ۱۲۵۲ یکباره عهد یار فراموش کرده‌ای
  53. شمارهٔ ۱۲۵۳ تا کی دلا به دام غمش اوفتاده‌ای
  54. شمارهٔ ۱۲۵۴ جانا چه کرده‌ایم که از ما بریده‌ای
  55. شمارهٔ ۱۲۵۵ عاشقانت را دگر در جست‌و‌جو آورده‌ای
  56. شمارهٔ ۱۲۵۶ از جان وصل خویش فرستم نواله‌ای
  57. شمارهٔ ۱۲۵۷ ای در غم عشق تو من در هر دهن افسانه‌ای
  58. شمارهٔ ۱۲۵۸ مرغ دلم به زلف تو تا ساخت خانه‌ای
  59. شمارهٔ ۱۲۵۹ بیا که بی تو ندارد دل من اسبابی
  60. شمارهٔ ۱۲۶۰ تو که خورشید جهانی به جهان می‌تابی

متن اشعار به نقل از گنجور.