فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ ما برفتیم، تو دانی و دل غمخور ما
- شمارهٔ ۲ صبح دولت می‌دمد کو جام همچون آفتاب
- شمارهٔ ۳ اگر به لطف بخوانی مَزید الطاف است
- شمارهٔ ۴ غمش تا در دلم مَأوا گرفته است
- شمارهٔ ۵ هوس باد بهارم به سوی صحرا برد
- شمارهٔ ۶ صراحی دگر بارم از دست برد
- شمارهٔ ۷ من و صلاح و سلامت؟ کَس این گمان نَبَرَد
- شمارهٔ ۸ کارم ز دور چرخ به سامان نمی‌رسد
- شمارهٔ ۹ در هر هوا که جز برق اندر طلب نباشد
- شمارهٔ ۱۰ صورت خوبت نگارا خوش به آیین بسته‌اند
- شمارهٔ ۱۱ مژده ای دل که مسیحا نفسی می‌آید
- شمارهٔ ۱۲ دلا چندَم بریزی خون؟ ز دیده شرم دار آخر
- شمارهٔ ۱۳ صبا به مقدم گل راح روح بخشد باز
- شمارهٔ ۱۴ جانا تو را که گفت که احوال ما مپرس
- شمارهٔ ۱۵ به جد و جهد چو کاری نمی‌رود از پیش
- شمارهٔ ۱۶ رهروان را عشق بس باشد دلیل
- شمارهٔ ۱۷ روز عید است و من امروز در آن تدبیرم
- شمارهٔ ۱۸ ای در چمن خوبی رویت چو گل خودرو
- شمارهٔ ۱۹ ای از فروغ رویت روشن چراغ دیده
- شمارهٔ ۲۰ من دوش پنهان می‌شدم تا قصر جانان سنگنک
- شمارهٔ ۲۱ مطرب خوش‌نوا بگو تازه به تازه نو به نو
- شمارهٔ ۲۲ گر زلف پریشانت در دست صبا افتد
- شمارهٔ ۲۳ ببین هلالِ محرّم بخواه ساغر راح
- شمارهٔ ۲۴ - ساقی‌نامهٔ ۹ من ار زآن که گردم به مستی هلاک
- شمارهٔ ۲۵ ای ز شرم عارضت گل کرده خوی
- شمارهٔ ۲۶ به فر دولت گیتی فروز شاه شجاع
- شمارهٔ ۲۷ نور خدا نمایدت آینهٔ مجردی
- شمارهٔ ۲۸ دریغا خلعت حسن جوانی
- شمارهٔ ۲۹ بلبل اندر ناله و، گُل خندهٔ خوش می‌زند
- شمارهٔ ۳۰ برو ای زاهد و دعوت مکنم سوی بهشت
- شمارهٔ ۳۱ می‌زنم هر نفس از دست فراقت فریاد
- شمارهٔ ۳۲ عشقت نه سرسری‌ست که از دل به در شود
- شمارهٔ ۳۳ ساقیا ساغر شراب بیار
- شمارهٔ ۳۴ مباد کس چو من خسته مبتلای فراق
- شمارهٔ ۳۵ پدید آمد رسوم بی وفایی
- شمارهٔ ۳۶ بیار باده و بازم رهان ز مخموری
- شمارهٔ ۳۷ ای باد نسیم یار داری
- شمارهٔ ۳۸ برو زاهد به امیدی که داری
- شمارهٔ ۳۹ جای حضور و گلشن امن است این سرای
- شمارهٔ ۴۰ شب از مطرب که دل خوش باد وی را
- شمارهٔ ۴۱ لطف باشد گر نپوشى از گداها، روت را
- شمارهٔ ۴۲ تا جمالت عاشقان را زد به وصل خود صلا
- شمارهٔ ۴۳ خوشتر از کوی خرابات نباشد جایی
- شمارهٔ ۴۴ چون در جهان خوبی امروز کامکاری
- شمارهٔ ۴۵ ساقی اگرت هوای ما هی،
- شمارهٔ ۴۶ برو ای طبیبم از سر که خبر ز سر ندارم
- شمارهٔ ۴۷ دلبر و جانان من برد دل و جان من
- شمارهٔ ۴۸ عید است و موسم گل، ساقی بیار باده
- شمارهٔ ۴۹ - رباعی روزی که فلک از تو بریده‌ست مرا
- شمارهٔ ۵۰ اکنون که ز گل باز چمن شد چو بهشتی
- شمارهٔ ۵۱ - رباعی زآن بادهٔ دیرینهٔ دهقان پرورد
- شمارهٔ ۵۲ - رباعی شب رفت به پایان و حکایت باقیست
- شمارهٔ ۵۳ - رباعی یا کار به کام دل مجروح شود
- شمارهٔ ۵۴ - رباعی راه طلب تو خار غم‌ها دارد
- شمارهٔ ۵۵ گفتم که خطا کردی و تدبیر نه این بود
- شمارهٔ ۵۶ آفتاب از روی او شد در حجاب
- شمارهٔ ۵۷ مدتی شد کآتش سودای تو در جان ماست
- شمارهٔ ۵۸ آن کیست تا به حضرت سلطان ادا کند
- شمارهٔ ۵۹ دل مبند ای مرد بخرد بر سخای عمر و زید
- شمارهٔ ۶۰ تنم ز رنج فراوان همی نیاساید
متن اشعار به نقل از گنجور.