پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۶۰

تنم ز رنج فراوان همی نیاساید

دلم از انده بی حد همی بفرساید

ز بس غمان که بدیدم چنان شدم که مرا

از این و آنچه غمی پیش چشم نگراید

که گر ببیند بدخواه من مرا روزی

به چشم او رخ من زردنگ ننماید

چو من به مهر دل خویش اندر این بندم

حجاب دور کند فتنه‌ای پدید آید

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۶۲درین وادی به بانگ سیل بشنو
  2. شمارهٔ ۶۳دل شوق لبت مدام دارد
  3. شمارهٔ ۶۴ز دل بر آمدم و کار بر نمی‌آید
  4. شمارهٔ ۶۵سر ِ سودای تو اندر سر ما می‌گردد
  5. شمارهٔ ۶۶ساقی اندر قدحم باز می گلگون کرد
  6. شمارهٔ ۶۷من خرابم زغم یار خراباتی خویش
  7. شمارهٔ ۶۸نیست کس را ز کمند سر زلف تو خلاص
  8. شمارهٔ ۶۹حسن و جمال تو جهان جمله گرفت طول و عرض
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.