پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۴۷

دلبر و جانان من برد دل و جان من

برد دل و جان من دلبر و جانان من

از لب جانان من زنده شود جان من

زنده شود جان من از لب جانان من

روضه ی رضوان من خاک سر کوی دوست

خاک سر کوی دوست روضه ی رضوان من

این دل حیران من واله شیدای تست

واله و شیدای تست این دل حیران من

یوسف کنعان من مصر ملاحت تر است

مصر ملاحت تر است یوسف کنعان من

سرو گلستان من قامت دلجوی توست

قامت دلجوی توست سرو گلستان من

حافظ خوشخوان من نقد کمال غیاث

نقد کمال غیاث حافظ خوشخوان من

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۴۹ - رباعیروزی که فلک از تو بریده‌ست مرا
  2. شمارهٔ ۵۰اکنون که ز گل باز چمن شد چو بهشتی
  3. شمارهٔ ۵۱ - رباعیزآن بادهٔ دیرینهٔ دهقان پرورد
  4. شمارهٔ ۵۲ - رباعیشب رفت به پایان و حکایت باقیست
  5. شمارهٔ ۵۳ - رباعییا کار به کام دل مجروح شود
  6. شمارهٔ ۵۴ - رباعیراه طلب تو خار غم‌ها دارد
  7. شمارهٔ ۵۵گفتم که خطا کردی و تدبیر نه این بود
  8. شمارهٔ ۵۶آفتاب از روی او شد در حجاب
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.