پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

اشعار منتسب

شمارهٔ ۲۸

دریغا خلعت حسن جوانی

گرش بودی طراز جاودانی

دریغا حسرتا دردا کزین جوی

نخواهد رفت آب زندگانی

همی باید برید از خویش و پیوند

چنین رفته است حکم آسمانی

و کل اخ یفارقه اخوه

لعمر ابیک الا الفرقدان

ادامه‌ی اشعار منتسب

  1. شمارهٔ ۳۰برو ای زاهد و دعوت مکنم سوی بهشت
  2. شمارهٔ ۳۱می‌زنم هر نفس از دست فراقت فریاد
  3. شمارهٔ ۳۲عشقت نه سرسری‌ست که از دل به در شود
  4. شمارهٔ ۳۳ساقیا ساغر شراب بیار
  5. شمارهٔ ۳۴مباد کس چو من خسته مبتلای فراق
  6. شمارهٔ ۳۵پدید آمد رسوم بی وفایی
  7. شمارهٔ ۳۶بیار باده و بازم رهان ز مخموری
  8. شمارهٔ ۳۷ای باد نسیم یار داری
همه‌ی اشعار منتسب ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.