پرش به محتوای اصلی
ابن یمین

ابن یمین

غزلیات

۳۲۴ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۲۴۱ صبح دمید ساقیا بزم صبوح ساز کن
  2. شمارهٔ ۲۴۲ عارضست آن یا گل سیراب بر برگ سمن
  3. شمارهٔ ۲۴۳ کار عشاق است جان در عشق جانان باختن
  4. شمارهٔ ۲۴۴ گر دلی بودی مرا در طالع و فرمان من
  5. شمارهٔ ۲۴۵ ندانم صبغه الله است یا گلگون شرابست این
  6. شمارهٔ ۲۴۶ نگارا عزم آن دارم که گر بر رغم اغیاران
  7. شمارهٔ ۲۴۷ یا رب رخ دلدارست یا ماه تمامست این
  8. شمارهٔ ۲۴۸ یا رب گلست عارض زیبات یاسمن
  9. شمارهٔ ۲۴۹ آب حیات میچکد از لب جانفزای تو
  10. شمارهٔ ۲۵۰ ای بخوبی رخ تو برده ز خورشید گرو
  11. شمارهٔ ۲۵۱ ای مرا از لب تو شهد و شکر نو بر نو
  12. شمارهٔ ۲۵۲ ای ماه آسمان لطافت جمال تو
  13. شمارهٔ ۲۵۳ بکمند تابدارت که مهست در خم او
  14. شمارهٔ ۲۵۴ چون ذره هوا میکند ای ماه ز هر سو
  15. شمارهٔ ۲۵۵ سنبل است آن بنا‌گوش سمن‌سیمای تو
  16. شمارهٔ ۲۵۶ مرحبا ایچشم جان روشن بنور رای تو
  17. شمارهٔ ۲۵۷ نگارم ار بگذارد ز رخ نقاب فرو
  18. شمارهٔ ۲۵۸ هستم بجستجوی تو پوینده کو بکو
  19. شمارهٔ ۲۵۹ آمد آن سرو سهی بر رخ نقاب انداخته
  20. شمارهٔ ۲۶۰ ای ترک پریچهره از آن جام شبانه
  21. شمارهٔ ۲۶۱ ایفروغ رخت آتش زده بر خرمن ماه
  22. شمارهٔ ۲۶۲ این منم بار دگر عزم خراسان کرده
  23. شمارهٔ ۲۶۳ پری رخا نکنی هیچ سوی بنده نگاه
  24. شمارهٔ ۲۶۴ تا در آمد خط شبرنگ تو پیرامن ماه
  25. شمارهٔ ۲۶۵ تا تو ایدلبر چو ماه انوری آراسته
  26. شمارهٔ ۲۶۶ روی میتابد ز من آن سیمبر یعنی که چه
  27. شمارهٔ ۲۶۷ سحرگه آن صنم سرو قد شتاب زده
  28. شمارهٔ ۲۶۸ شیرین بتم ایخسرو خوبان زمانه
  29. شمارهٔ ۲۶۹ فرخنده طالعی بود آنرا که هر پگاه
  30. شمارهٔ ۲۷۰ گر نور روی روشنت افتد بر آینه
  31. شمارهٔ ۲۷۱ گفتم ایدوست شدم عاشق آن روی چو ماه
  32. شمارهٔ ۲۷۲ مرا زنجیر زلف او بدان سان کرد دیوانه
  33. شمارهٔ ۲۷۳ ایعارض مه پیکر تو صورت جانی
  34. شمارهٔ ۲۷۴ ایزلف تو سر تا قدم آشوب جهانی
  35. شمارهٔ ۲۷۵ ایصبا گر بودت سوی خراسان گذری
  36. شمارهٔ ۲۷۶ ای از تو هزار فتنه بر پای
  37. شمارهٔ ۲۷۷ ای جان و جهانرا ز رخت نور و نوائی
  38. شمارهٔ ۲۷۸ ای روی تو آئینه الطاف الهی
  39. شمارهٔ ۲۷۹ آنچه با من میکند از دوستی سیمین تنی
  40. شمارهٔ ۲۸۰ ایماه دل افروز بگردان قدح می
  41. شمارهٔ ۲۸۱ آبحیاتست یا لبان که تو داری
  42. شمارهٔ ۲۸۲ ای باد صبا بگذر ز آنجا که تو میدانی
  43. شمارهٔ ۲۸۳ ای داده دل بمهر تو تا بر تو نوگلی
  44. شمارهٔ ۲۸۴ ای زلف دلاویزت در گردن جان بندی
  45. شمارهٔ ۲۸۵ ای آنکه بخوبی بمه چارده مانی
  46. شمارهٔ ۲۸۶ آن غالیه گون نقش نگر بر گل سوری
  47. شمارهٔ ۲۸۷ بیا ساقی بدور دو ستکانی
  48. شمارهٔ ۲۸۸ بگرد مه ز عنبر خط کشیدی
  49. شمارهٔ ۲۸۹ بگوش جان من آید دمادم آوازی
  50. شمارهٔ ۲۹۰ بحسن روی تو ای آفتاب خرگاهی
  51. شمارهٔ ۲۹۱ بتا از نازکی گوئی ز سر تا پا همه جانی
  52. شمارهٔ ۲۹۲ بمراد دل من گر بودم دسترسی
  53. شمارهٔ ۲۹۳ بنمای رخ ببنده که شمس و قمر توئی
  54. شمارهٔ ۲۹۴ تا بر سریر حسن تویی ماه‌چهره‌ای
  55. شمارهٔ ۲۹۵ تا شد درست بر تو که پیمان شکسته‌ای
  56. شمارهٔ ۲۹۶ تا ساخته ئی بر قمر از غالیه خالی
  57. شمارهٔ ۲۹۷ تنگ شکرست این دهن ایجان که تو داری
  58. شمارهٔ ۲۹۸ تا خط مشکبار به رخ برکشیده‌ای
  59. شمارهٔ ۲۹۹ تا نقاب از روی شهر آرای خود برداشتی
  60. شمارهٔ ۳۰۰ تو آن نئی که ندانی طریق دلداری

متن اشعار به نقل از گنجور.