فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۸۱ سینه صافیهای من روشنگر است
- شمارهٔ ۱۸۲ هر نفس جزو پریشان کتاب دیگر است
- شمارهٔ ۱۸۳ الفت آباد محبت را خراج دیگر است
- شمارهٔ ۱۸۴ قفل غم بهر گشاد دل کلید دیگر است
- شمارهٔ ۱۸۵ اقلیم درد را سحر و شام دیگر است
- شمارهٔ ۱۸۶ جبهه تسلیم جان را سجده گاه دیگر است
- شمارهٔ ۱۸۷ نکنی صید یقینی به گمانی که تو راست
- شمارهٔ ۱۸۸ شمشیر عشق را نمک شرم جوهر است
- شمارهٔ ۱۸۹ گرد راه تو جلوه پرداز است
- شمارهٔ ۱۹۰ روز جزا خجالت سرشار نارساست
- شمارهٔ ۱۹۱ ساقی همین نه از تو دل ما در آتش است
- شمارهٔ ۱۹۲ قطع نظر جزای دل بدگمان خوش است
- شمارهٔ ۱۹۳ آتش زدی به لاله، عذار اینچنین خوش است
- شمارهٔ ۱۹۴ فیض نومیدی از امید مروت بیش است
- شمارهٔ ۱۹۵ پرواز هوای تو که بال و پر شمع است
- شمارهٔ ۱۹۶ تعلق سد راه کام عشق است
- شمارهٔ ۱۹۷ سلیمانی است دل نقش نگینش نام معشوق است
- شمارهٔ ۱۹۸ دل اگر رفت گرفتار طلسم خاک است
- شمارهٔ ۱۹۹ همه روی زمین خطرناک است
- شمارهٔ ۲۰۰ بهار شوخی او جشن تازه فلک است
- شمارهٔ ۲۰۱ ز تاب اینکه به رویت نقاب نزدیک است
- شمارهٔ ۲۰۲ به گلشنی دلم از دست باغبان تنگ است
- شمارهٔ ۲۰۳ دل بی‌غم گل بی آب و رنگ است
- شمارهٔ ۲۰۴ گلبانگ عاشقان چمن راز بلبل است
- شمارهٔ ۲۰۵ نی همین نقش پی شوق جنون پیما دل است
- شمارهٔ ۲۰۶ ممنون خویش بودن دل قوّت دل است
- شمارهٔ ۲۰۷ هستی و نیستی آیینه دیدار دل است
- شمارهٔ ۲۰۸ می تواند جوش زد تا آسمان آخر دل است
- شمارهٔ ۲۰۹ گردش چشم او ایاغ دل است
- شمارهٔ ۲۱۰ جلوه باغ نظر و چهره گلستان دل است
- شمارهٔ ۲۱۱ توفیق زاده نظر پاک من دل است
- شمارهٔ ۲۱۲ شوخیش بسکه وحشی افسانه دل است
- شمارهٔ ۲۱۳ مپرس غم ز برای چه آشنای دل است
- شمارهٔ ۲۱۴ هر کجا موج هیاهوی دل است
- شمارهٔ ۲۱۵ چون محبت جوش باطن زد فراغت مشکل است
- شمارهٔ ۲۱۶ پیش او اظهار غمهای نهانی مشکل است
- شمارهٔ ۲۱۷ هر چند باده قوت دل و شربت گل است
- شمارهٔ ۲۱۸ از نگاهش خلد ایما پر گل است
- شمارهٔ ۲۱۹ صبح مشاطه هوای گل است
- شمارهٔ ۲۲۰ آن چهره که خورشید غلام است کدام است
- شمارهٔ ۲۲۱ ساقی نشناسیم دل از دست کدام است
- شمارهٔ ۲۲۲ تسلیم اسیر سلسله انقیاد ماست
- شمارهٔ ۲۲۳ در بر دل تو و دل دلبر ماست
- شمارهٔ ۲۲۴ گر شود همسایه زلفت صبا نامحرم است
- شمارهٔ ۲۲۵ دایم ز تمنای تو دل در نظر ماست
- شمارهٔ ۲۲۶ هر دل که زعشق یارگرم است
- شمارهٔ ۲۲۷ فغانم از دل دیوانه گرم است
- شمارهٔ ۲۲۸ پیش سامان سرشکم مایه دریا کم است
- شمارهٔ ۲۲۹ حرف بی صرفه و بیتابی اظهار کم است
- شمارهٔ ۲۳۰ فراموشی فراموش دل ماست
- شمارهٔ ۲۳۱ چشم بدخو چون هجوم آورد طاقت خوشنماست
- شمارهٔ ۲۳۲ چمن چمن گل آشفتگی به دامن ماست
- شمارهٔ ۲۳۳ ز فیض گریه چمن یک بساط چیده ماست
- شمارهٔ ۲۳۴ دردی که رنگ چاره نداند دوای ماست
- شمارهٔ ۲۳۵ به رنگ باده صراحی طلسم هستی ماست
- شمارهٔ ۲۳۶ فتادگی ثمر نخل سرفرازی ماست
- شمارهٔ ۲۳۷ به عالم حکم اشک ما روان است
- شمارهٔ ۲۳۸ درد دل گفتن همین تنها نه در نا گفتن است
- شمارهٔ ۲۳۹ مژه ها با نگاه در سخن است
- شمارهٔ ۲۴۰ به حرف لب نگشودن رسایی سخن است
متن اشعار به نقل از گنجور.