اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۲۰۴
گلبانگ عاشقان چمن راز بلبل است
تا گوش کار می‌کند آواز بلبل است
دل می‌رمد ز گلشن حیرت مکن سؤال
هر لب گشودنم پر پرواز بلبل است
طوفان ناله می‌دمد از باغ گریه‌ام
گلهای اشک من صدف راز بلبل است
شد شیشه‌ام ز باده گلرنگ موج گل
تا جلوه کرده خانه برانداز بلبل است
مخمور گل پرست شد از شوق جام اسیر
در سینه‌اش چو دل تپد انداز بلبل است