پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی

اسیر شهرستانی

غزلیات

۸۶۹ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱۲۱ بسکه دارد سر هم چشمی گلشن مهتاب
  2. شمارهٔ ۱۲۲ موجها برده دل ز باغ در آب
  3. شمارهٔ ۱۲۳ چه خوش افتاده عکس ماه در آب
  4. شمارهٔ ۱۲۴ پری رخی است عرق کرده عکس ماه در آب
  5. شمارهٔ ۱۲۵ عکس مهتاب کشیده است پریخانه در آب
  6. شمارهٔ ۱۲۶ مست نازی نتوان گفت که ما را دریاب
  7. شمارهٔ ۱۲۷ بهار سوختن گردیده شمع بزم ما امشب
  8. شمارهٔ ۱۲۸ محبت خوش جناغی بسته وحشت الفت است امشب
  9. شمارهٔ ۱۲۹ آنچه از ما می کشد حیرانی ما روز و شب
  10. شمارهٔ ۱۳۰ داغ بر دل می گذارم روز و شب
  11. شمارهٔ ۱۳۱ اگر دنیا اگر عقبا علی بن ابیطالب
  12. شمارهٔ ۱۳۲ فلک آیینه اسکندر علی بن ابیطالب
  13. شمارهٔ ۱۳۳ دل را بسوز و درد نهان را دوا طلب
  14. شمارهٔ ۱۳۴ روز وصل است انتظار غریب
  15. شمارهٔ ۱۳۵ می‌پرستی می‌دهد یادم نوای عندلیب
  16. شمارهٔ ۱۳۶ از شوق دیده عقل چو تدبیر می گداخت
  17. شمارهٔ ۱۳۷ می رنگ هوس در دل ویران من انداخت
  18. شمارهٔ ۱۳۸ نازک شد از وفا دل و قدر جفا شناخت
  19. شمارهٔ ۱۳۹ خون بود دل که لذت درد نهان شناخت
  20. شمارهٔ ۱۴۰ عشق نیرنگ تغافل با دل بیتاب ریخت
  21. شمارهٔ ۱۴۱ ز گر مخوییت آتش ز لاله زار گریخت
  22. شمارهٔ ۱۴۲ چنان زخوی تو هر کس به هر دیار گریخت
  23. شمارهٔ ۱۴۳ خط بر سرهر حرف چو تقویم کشندت
  24. شمارهٔ ۱۴۴ دلی ز دور به صد رنگ می‌نمایندت
  25. شمارهٔ ۱۴۵ داغ تو ز بسکه سینه تاب است
  26. شمارهٔ ۱۴۶ از آنم دل عدوی اضطراب است
  27. شمارهٔ ۱۴۷ تو را ز حسن بهار جمال سیراب است
  28. شمارهٔ ۱۴۸ از جلوه تو چشم دل و جان لبالب است
  29. شمارهٔ ۱۴۹ تا روغن چراغ دلم درد غربت است
  30. شمارهٔ ۱۵۰ در آتش عشق تو خرد خام نخست است
  31. شمارهٔ ۱۵۱ گر آن دیر آشنا بیگانه مست است
  32. شمارهٔ ۱۵۲ از بزم رفتنی که گلستان الفت است
  33. شمارهٔ ۱۵۳ صفحه افلاک سرلوح کتاب غفلت است
  34. شمارهٔ ۱۵۴ بلبل بیا که ناله ارزان غنیمت است
  35. شمارهٔ ۱۵۵ چو نیست قدر وفا طاقت جفا عبث است
  36. شمارهٔ ۱۵۶ سوخت زندان خمارم سفر شیشه کجاست
  37. شمارهٔ ۱۵۷ رسوای دهرم و غم پنهاینم به جاست
  38. شمارهٔ ۱۵۸ یک حرف شکوه از لب خشنود برنخاست
  39. شمارهٔ ۱۵۹ ناله از دل بی خیال گلعذاری بر نخاست
  40. شمارهٔ ۱۶۰ به وادیی که مروت پناه صیاد است
  41. شمارهٔ ۱۶۱ هر دل از یاد تو مرغ چمن را زخود است
  42. شمارهٔ ۱۶۲ باده کامل عیار جوش خود است
  43. شمارهٔ ۱۶۳ دل بی درد ز افسردن حالش پیداست
  44. شمارهٔ ۱۶۴ گل دیوانگی از سایه خارم پیداست
  45. شمارهٔ ۱۶۵ گل صد برگ ز درهم شده کارم پیداست
  46. شمارهٔ ۱۶۶ زعشق مرتبه حسن دلنشین پیداست
  47. شمارهٔ ۱۶۷ آتش نسبی از نفسم ظاهر و پیداست
  48. شمارهٔ ۱۶۸ از هر آتشکده ای سینه فگاری پیداست
  49. شمارهٔ ۱۶۹ از عکس تنت جیب قبا آینه زار است
  50. شمارهٔ ۱۷۰ نه همین دام و نه دانه بسیار است
  51. شمارهٔ ۱۷۱ تنگ غم تو خانه دل از هوا پر است
  52. شمارهٔ ۱۷۲ بسکه از رشک سرشکم خاطر دریا پر است
  53. شمارهٔ ۱۷۳ به کشتنم نه همین حرف هجر یار پر است
  54. شمارهٔ ۱۷۴ به بزم عشق نه تنها دل شکسته پر است
  55. شمارهٔ ۱۷۵ گر به دست آید گل داغ از گلستان خوش‌تر است
  56. شمارهٔ ۱۷۶ حرف مجنون تو از گلبرگ تر نازکتر است
  57. شمارهٔ ۱۷۷ گریه ابر از سمن رنگین تر است
  58. شمارهٔ ۱۷۸ گر شب وصل تو بی مهتاب باشد بهتر است
  59. شمارهٔ ۱۷۹ موم شمع کشته از دل چون شد آهن بهتر است
  60. شمارهٔ ۱۸۰ بسکه سودای تماشای تو پنهان در سر است

متن اشعار به نقل از گنجور.