پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۲

موجها برده دل ز باغ در آب

لاله ها شسته روی داغ در آب

چه صنمخانه ای است عالم عکس

خوش نماید گل چراغ در آب

بی سبب دل نمی کند ز سحاب

قطره دارد گهر سراغ در آب

خط مشکین و عارض گلرنگ

سایه افکنده بال زاغ در آب

در چمن باده ریخت اشک اسیر

موج گل تر کند دماغ در آب

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۴پری رخی است عرق کرده عکس ماه در آب
  2. شمارهٔ ۱۲۵عکس مهتاب کشیده است پریخانه در آب
  3. شمارهٔ ۱۲۶مست نازی نتوان گفت که ما را دریاب
  4. شمارهٔ ۱۲۷بهار سوختن گردیده شمع بزم ما امشب
  5. شمارهٔ ۱۲۸محبت خوش جناغی بسته وحشت الفت است امشب
  6. شمارهٔ ۱۲۹آنچه از ما می کشد حیرانی ما روز و شب
  7. شمارهٔ ۱۳۰داغ بر دل می گذارم روز و شب
  8. شمارهٔ ۱۳۱اگر دنیا اگر عقبا علی بن ابیطالب
همه‌ی غزلیات ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.