پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۷۷

گریه ابر از سمن رنگین تر است

جلوه برق از چمن رنگین تر است

سایه عشق از سر ما کم مباد

آه سرد از سوختن رنگین تر است

گفتگوی کیست بزم آرای شوق

انجمن از انجمن رنگین تر است

انتظار جلوه او می کشم

خاکم از خون چمن رنگین تر است

درفشانیهای او شاداب تر

بیزبانیهای من رنگین تر است

در گلستانی که خارش بلبل است

ناله زاغ (و) زغن رنگین تر است

گرچه رنگین است فریاد اسیر

ناله ما بی سخن رنگین تر است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۹موم شمع کشته از دل چون شد آهن بهتر است
  2. شمارهٔ ۱۸۰بسکه سودای تماشای تو پنهان در سر است
  3. شمارهٔ ۱۸۱سینه صافیهای من روشنگر است
  4. شمارهٔ ۱۸۲هر نفس جزو پریشان کتاب دیگر است
  5. شمارهٔ ۱۸۳الفت آباد محبت را خراج دیگر است
  6. شمارهٔ ۱۸۴قفل غم بهر گشاد دل کلید دیگر است
  7. شمارهٔ ۱۸۵اقلیم درد را سحر و شام دیگر است
  8. شمارهٔ ۱۸۶جبهه تسلیم جان را سجده گاه دیگر است
همه‌ی غزلیات ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.