فهرست اشعار
- شمارهٔ ۳۰۱ ای رخ تو قبله ی خورشید پرستان
- شمارهٔ ۳۰۲ ببوستان می گل بوی لاله گون مستان
- شمارهٔ ۳۰۳ در تابم از دو هندوی آتش پرستشان
- شمارهٔ ۳۰۴ مرا ز هجر تو امّید زندگانی کو
- شمارهٔ ۳۰۵ آب آتش می رود زان لعل آتش فام او
- شمارهٔ ۳۰۶ خوشا کشته بر طرف میدان او
- شمارهٔ ۳۰۷ صبحست ساقیا می چون آفتاب کو
- شمارهٔ ۳۰۸ ای طبیب دل ریش از سر بیمار مرو
- شمارهٔ ۳۰۹ بساز چاره ی این دردمند بیچاره
- شمارهٔ ۳۱۰ ای ملک دلم خراب کرده
- شمارهٔ ۳۱۱ زهی ربوده خیال تو خوابم از دیده
- شمارهٔ ۳۱۲ ای روانم بلب لعل تو آورده پناه
- شمارهٔ ۳۱۳ ای خوشه چین سنبل پرچینت سنبله
- شمارهٔ ۳۱۴ قدحی ده، ای بر آتش تتقی ز آب بسته
- شمارهٔ ۳۱۵ برآمد ما هم از میدان سواره
- شمارهٔ ۳۱۶ ای از گل رخسار تو خون در دل لاله
- شمارهٔ ۳۱۷ این چه بویست ای صبا از مرغزار آورده ئی
- شمارهٔ ۳۱۸ از مشک سوده دام بر آتش نهاده ئی
- شمارهٔ ۳۱۹ من کیم زاری نزار افتاده ئی
- شمارهٔ ۳۲۰ گِرد ماه از مشک چنبر کرده ئی
- شمارهٔ ۳۲۱ گرفتمت که بگیرم عنان مرکب تازی
- شمارهٔ ۳۲۲ اگر تو عشق نبازی بعمر خویش چه نازی
- شمارهٔ ۳۲۳ دلا تا طلعت سلمی نیابی
- شمارهٔ ۳۲۴ ای سر زلف ترا پیشه سمن فرسائی
- شمارهٔ ۳۲۵ چون نئی سرگشتهٔ چوگان چو گوی
- شمارهٔ ۳۲۶ شبست و خلوت و مهتاب و ساغر ای بت ساقی
- شمارهٔ ۳۲۷ گر آن مه در نظر بودی چه بودی؟
- شمارهٔ ۳۲۸ ای میان تو چو یک موی و دهان یکسر موی
- شمارهٔ ۳۲۹ خرامنده سروی به رخ گلستانی
- شمارهٔ ۳۳۰ ای دلم ز زلف سیهت زنّاری
- شمارهٔ ۳۳۱ تو آن ماه زهره جبینی و آن سرو لاله عذاری
- شمارهٔ ۳۳۲ بخوبی چون یار من نباشد یاری
- شمارهٔ ۳۳۳ ای آفتاب رویت در اوج دلفروزی
- شمارهٔ ۳۳۴ گهم رانی و گه دشنام خوانی
- شمارهٔ ۳۳۵ باده ی گلگون مرا و طلعت سلمی
- شمارهٔ ۳۳۶ برخیز که بنشیند فریاد ز هر سویی
- شمارهٔ ۳۳۷ دلکم برد به غارت ز برم دلبرکی
- شمارهٔ ۳۳۸ گر تو شیرین شکر لب به شکر خنده درآیی
- شمارهٔ ۳۳۹ ای آینه قدرت بیچون الهی
- شمارهٔ ۳۴۰ ای لاله‌زار آتش روی تو، آبروی
- شمارهٔ ۳۴۱ چون پیکر مطبوعت در معنی زیبائی
- شمارهٔ ۳۴۲ خودپرستی مکن ار زان که خدا می‌طلبی
- شمارهٔ ۳۴۳ ای که بر دیدهٔ صاحب‌نظران می گذری
- شمارهٔ ۳۴۴ مهست یا رخ آن آفتاب مهرافزای
- شمارهٔ ۳۴۵ چگونه سرو روان گویمت که عین روانی
- شمارهٔ ۳۴۶ ترک صورت کن اگر عالم معنی طلبی
- شمارهٔ ۳۴۷ حریفان مست و مدهوشند و شادروان خراب از می
- شمارهٔ ۳۴۸ گر آفتاب نباشد تو ماه چهره تمامی
- شمارهٔ ۳۴۹ مگر بدیده مجنون نظر کنی ورنی
- شمارهٔ ۳۵۰ ای سبزه دمانیده بگرد قمر از موی
- شمارهٔ ۳۵۱ ای ترک پریچهره بدین سلسله موئی
- شمارهٔ ۳۵۲ گر به فریب می‌کشی ور به عتاب می‌کشی
- شمارهٔ ۳۵۳ گفتا تو از کجایی کآشفته می‌نمایی
- شمارهٔ ۳۵۴ پرده ابر سیاه از مه تابان بگشای
- شمارهٔ ۳۵۵ از برای دلم ای مطربه ی پرده سرای
- شمارهٔ ۳۵۶ ای مقیمان درت را عالمی در هر دمی
- شمارهٔ ۳۵۷ در دلم بود کزین پس ندهم دل به کسی
- شمارهٔ ۳۵۸ ز زلف و روی تو خواهم شبی و مهتابی
- شمارهٔ ۳۵۹ ز تو با تو راز گویم به زبان بی‌زبانی
- شمارهٔ ۳۶۰ چون نیست ما را با او وصالی
متن اشعار به نقل از گنجور.