پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی

غزلیات

۳۷۰ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱ سبحان من یسبّحه الرَّمل فی القفار
  2. شمارهٔ ۲ می رود آب رخ از باده ی گلرنگ مرا
  3. شمارهٔ ۳ ساقیا وقتِ صبوح آمد بیار آن جام را
  4. شمارهٔ ۴ دست گیرید درین واقعه کافتاد مرا
  5. شمارهٔ ۵ آب آتش می برد خورشید شب پوش شما
  6. شمارهٔ ۶ همچو بالات بگویم سخنی راست تو را
  7. شمارهٔ ۷ مگذار مطرب را دمی کز چنگ بنهد چنگ را
  8. شمارهٔ ۸ یاد باد آنکه بروی تو نظر بود مرا
  9. شمارهٔ ۹ آن نقش بین که فتنه کند نقش بند را
  10. شمارهٔ ۱۰ رام را گر برگ گل باشد نبیند ویس را
  11. شمارهٔ ۱۱ وقت صبوح شد بیار آن خور مه نقاب را
  12. شمارهٔ ۱۲ ای ماه قبچاقی شب است از سر بِنِهْ بَغطاق را
  13. شمارهٔ ۱۳ آن ماه مهر پیکر نامهربان ما
  14. شمارهٔ ۱۴ رحم بر گدایان نیست ماه نیمروزی را
  15. شمارهٔ ۱۵ گوئیا عزم ندارد که شود روز امشب
  16. شمارهٔ ۱۶ ای چشم نیمخواب تو از من ربوده خواب
  17. شمارهٔ ۱۷ ای لب لعلت ز آب زندگانی برده آب
  18. شمارهٔ ۱۸ طمع مدار که دوری گزینم از رخ خوب
  19. شمارهٔ ۱۹ دیشب در آمد آن بت مه‌روی شب‌نقاب
  20. شمارهٔ ۲۰ ای ز چشمت رفته خواب از چشم خواب
  21. شمارهٔ ۲۱ مغنّی وقت آن آمد که بنوازی رباب
  22. شمارهٔ ۲۲ ای کرده مه را از تیره شب نقاب
  23. شمارهٔ ۲۳ ای خط سبز تو همچون برگ نیلوفر در آب
  24. شمارهٔ ۲۴ طرّه مشکین نباشد بر رخ جانان غریب
  25. شمارهٔ ۲۵ سحر بگوش صبوحی کشان باده پرست
  26. شمارهٔ ۲۶ زلفش نافه ی تاتار تاریست
  27. شمارهٔ ۲۷ شعاع چشمه ی مهر از فروغ رخسارست
  28. شمارهٔ ۲۸ دلبرا سنبل هندوی تو در تاب چراست
  29. شمارهٔ ۲۹ وه که از دست سر زلف سیاهت چه کشیده‌ست
  30. شمارهٔ ۳۰ این باد کدامست که از کوی شما خاست
  31. شمارهٔ ۳۱ لب شیرین تو هر دم شکرانگیزترست
  32. شمارهٔ ۳۲ کاف و نون جزوی از اوراق کتب خانه ماست
  33. شمارهٔ ۳۳ ای که شهد شکرین تو برد آب نبات
  34. شمارهٔ ۳۴ پیش اسبت رخ نهم ز آنرو که غم نبود زمات
  35. شمارهٔ ۳۵ رخسار تو شمع کایناتست
  36. شمارهٔ ۳۶ سنبلش برگ ارغوان بگرفت
  37. شمارهٔ ۳۷ چو طلعت تو مرا منتهای مقصودست
  38. شمارهٔ ۳۸ ایکه از سرچشمه ی نوشت برفت آب نبات
  39. شمارهٔ ۳۹ ای قمر تابی از بنا گوشت
  40. شمارهٔ ۴۰ هر که مجنون نیست از احوال لیلی غافلست
  41. شمارهٔ ۴۱ فروغ عارض او یا سپیده سحرست
  42. شمارهٔ ۴۲ ترا که طره ی مشکین و خط زنگاریست
  43. شمارهٔ ۴۳ خطی کز تیره شب بر خور نوشته‌ست
  44. شمارهٔ ۴۴ آن حور ماه چهره که رضوان غلام اوست
  45. شمارهٔ ۴۵ ز کفر زلفت ایمان می توان یافت
  46. شمارهٔ ۴۶ از لعل آبدار تو نعلم بر آتشست
  47. شمارهٔ ۴۷ هنوزت نرگس اندر عین خوابست
  48. شمارهٔ ۴۸ کدام دل که گرفتار و پای بند تو نیست
  49. شمارهٔ ۴۹ هیچ دل نیست که میلش بدلارائی نیست
  50. شمارهٔ ۵۰ ترا که نرگس مخمور و زلف مهپوشست
  51. شمارهٔ ۵۱ یاقوت روان بخش تو تا قوت روانست
  52. شمارهٔ ۵۲ منزلگه جانست که جانان من آنجاست
  53. شمارهٔ ۵۳ مشنو که مرا با لب لعلت هوسی نیست
  54. شمارهٔ ۵۴ در سر زلف سیاه تو چه سوداست که نیست
  55. شمارهٔ ۵۵ برمه از سنبل پرچین تو پرچین بگرفت
  56. شمارهٔ ۵۶ جان من جان مرا چون ضرر از بیماریست
  57. شمارهٔ ۵۷ کفر سر زلف تو ایمان ماست
  58. شمارهٔ ۵۸ از روضه ی نعیم جمالش روایتیست
  59. شمارهٔ ۵۹ دلبرا خورشید تابان ذره ئی از روی تست
  60. شمارهٔ ۶۰ آن نه رویست مگر فتنه ی دور قمرست

متن اشعار به نقل از گنجور.