فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۳۰۱ بستهٔ زلف اوست دل، ای دل از آن کیست او
- غزل شمارهٔ ۳۰۲ ای تماشاگاه جان‌ها طرف لاله‌ستان تو
- غزل شمارهٔ ۳۰۳ رخت تمنای دل بر در عشاق نه
- غزل شمارهٔ ۳۰۴ افدی بنفس من بدت فی‌المهد عنی غافله
- غزل شمارهٔ ۳۰۵ خیال روی توام غم‌گسار و روی تو نه
- غزل شمارهٔ ۳۰۶ هست به دور تو عقل نام شکسته
- غزل شمارهٔ ۳۰۷ در دستت اوفتادم چون مرغ پر بریده
- غزل شمارهٔ ۳۰۸ ای از پی آشوب ما از رخ نقاب انداخته
- غزل شمارهٔ ۳۰۹ سرمستم و تشنه، آب درده
- غزل شمارهٔ ۳۱۰ در صبوح آن راح ریحانی بخواه
- غزل شمارهٔ ۳۱۱ ای برقرار خوبی، با تو قرار من چه
- غزل شمارهٔ ۳۱۲ ای دل به جفات جان نهاده
- غزل شمارهٔ ۳۱۳ ای زیر نقاب مه نموده
- غزل شمارهٔ ۳۱۴ ای چشم پر خمارت دلها فگار کرده
- غزل شمارهٔ ۳۱۵ درآ تا سیل بنشانم ز دیده
- غزل شمارهٔ ۳۱۶ ماه نو و صبح بین پیاله و باده
- غزل شمارهٔ ۳۱۷ از زلف هر کجا گرهی برگشاده‌ای
- غزل شمارهٔ ۳۱۸ روی درکش ز دهر دشمن روی
- غزل شمارهٔ ۳۱۹ زین تنگنایِ وَحْشَت اگر باز رَسْتمی
- غزل شمارهٔ ۳۲۰ غم بنیاد آب و گل چه خوری
- غزل شمارهٔ ۳۲۱ روز دانش به ازین بایستی
- غزل شمارهٔ ۳۲۲ ای دل ای دل هلاک تن کردی
- غزل شمارهٔ ۳۲۳ خاکِ بَغداد، در آبِ بَصَرَم بایستی
- غزل شمارهٔ ۳۲۴ شوریده کرد ما را عشق پری جمالی
- غزل شمارهٔ ۳۲۵ ای راحت جان‌ها به تو، آرام جان کیستی
- غزل شمارهٔ ۳۲۶ ای سرو غنچه لب ز گلستان کیستی
- غزل شمارهٔ ۳۲۷ ای ترک دلستان ز شبستان کیستی
- غزل شمارهٔ ۳۲۸ کردی نخست با ما عهدی چنان که دانی
- غزل شمارهٔ ۳۲۹ یکی بخرام در بستان که تا سرو روان بینی
- غزل شمارهٔ ۳۳۰ زرهِ زلف بر قبا شکنی
- غزل شمارهٔ ۳۳۱ این چه شور است آخر ای جان کز جهان انگیختی
- غزل شمارهٔ ۳۳۲ جان بخشمت آن ساعت کز لب شکرم بخشی
- غزل شمارهٔ ۳۳۳ تا بیش دلم خراب داری
- غزل شمارهٔ ۳۳۴ تب‌ها کشم از هجر تو شب‌های جدائی
- غزل شمارهٔ ۳۳۵ گلی از باغ وفا آمده‌ای
- غزل شمارهٔ ۳۳۶ باز از کرشمه زخمهٔ نو درفزوده‌ای
- غزل شمارهٔ ۳۳۷ تا حلقه‌های زلف به هم برشکسته‌ای
- غزل شمارهٔ ۳۳۸ چه کرده‌ام که مرا پایمال غم کردی
- غزل شمارهٔ ۳۳۹ آن لعل شکر خنده گر از هم بگشایی
- غزل شمارهٔ ۳۴۰ تا طرف کلاه برشکستی
- غزل شمارهٔ ۳۴۱ یا وصل تو را نشانه بایستی
- غزل شمارهٔ ۳۴۲ بر دیده ره خیال بستی
- غزل شمارهٔ ۳۴۳ عالم افروز بهارا که تویی
- غزل شمارهٔ ۳۴۴ گر زیر زلف‌بند او باد صبا جا یافتی
- غزل شمارهٔ ۳۴۵ چه کردم کاستین بر من فشاندی
- غزل شمارهٔ ۳۴۶ جان از تنم برآید چون از درم درآئی
- غزل شمارهٔ ۳۴۷ هر زمان بر جان من باری نهی
- غزل شمارهٔ ۳۴۸ دیدی که هیچگونه مراعات من نکردی
- غزل شمارهٔ ۳۴۹ ز بدخویی دمی خو وانکردی
- غزل شمارهٔ ۳۵۰ کاشکی جز تو کسی داشتمی
- غزل شمارهٔ ۳۵۱ درآ کز یک نظر جان تازه کردی
- غزل شمارهٔ ۳۵۲ دوست داری که دوستدار کُشی
- غزل شمارهٔ ۳۵۳ تا لوح جفا درست کردی
- غزل شمارهٔ ۳۵۴ ز دلت چه داد خواهم که نه داور منی
- غزل شمارهٔ ۳۵۵ خاک توام مرا چه خوری خون به دوستی
- غزل شمارهٔ ۳۵۶ دل نداند تو را چنان که توئی
- غزل شمارهٔ ۳۵۷ بانگ آمد از قِنینه که‌آباد بر خرابی
- غزل شمارهٔ ۳۵۸ دلم که مرغ تو آمد به دام باز گرفتی
- غزل شمارهٔ ۳۵۹ به خرد راه عشق می‌پوئی
- غزل شمارهٔ ۳۶۰ خود لطف بود چندان ای جان که تو داری
متن اشعار به نقل از گنجور.