فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ غم تو تا نفس باقیست با من هر نفس بادا
- شمارهٔ ۲ ز عارض برقع افکندی کشودی روی زیبا را
- شمارهٔ ۳ حضور خویش خواهی جبر ما را
- شمارهٔ ۴ اگر به گوشه چشمی نظر کنی ما را
- شمارهٔ ۵ ماه من هرگه کشاید طره لبلاب را
- شمارهٔ ۶ نزهت کویت برد رونق گلزار را
- شمارهٔ ۷ شوخ من هرگه کشاید طره چون قیر را
- شمارهٔ ۸ دارم هوای عشق تو عمریست بر سرا
- شمارهٔ ۹ اگر اینست تندی توسن جولان شتابش را
- شمارهٔ ۱۰ اگر اینست اکنون قدر رفعت آشنایش را
- شمارهٔ ۱۱ نباشد التفاتی با من اکنون تیغ قاتل را
- شمارهٔ ۱۲ گر به عرض آرد تمنا حسرت ناکام را
- شمارهٔ ۱۳ گر قضا با من نویسد محنت ایام را
- شمارهٔ ۱۴ هرکه را باشد نظر ترک قباپوش مرا
- شمارهٔ ۱۵ بس که شهد مدعا حال نشد کام مرا
- شمارهٔ ۱۶ تا عروج باده زد دستی گریبان مرا
- شمارهٔ ۱۷ تا قضا کردهست در قصر بلا بانی مرا
- شمارهٔ ۱۸ اینست اگر ساز بم و زیر جهان را
- شمارهٔ ۱۹ اگر هوشم کند چون شانه در زلفش شبیخون را
- شمارهٔ ۲۰ آفرین شست خدنگ چشم زهگیر تو را
- شمارهٔ ۲۱ عرض حاجت میکند دل خسرو ناز تو را،
- شمارهٔ ۲۲ هرکه نوشد از قضا گر جام مشحون تو را
- شمارهٔ ۲۳ تا به اوج دلبری زد اخترش دنباله را
- شمارهٔ ۲۴ هرکه در دشت جنون بیند من دیوانه را
- شمارهٔ ۲۵ تا ز عکس خویش کردی سرفراز آیینه را
- شمارهٔ ۲۶ برد زلفش گرو از مشکلم آسانی را
- شمارهٔ ۲۷ نباشد ذوق راحت کام ارباب معانی را
- شمارهٔ ۲۸ ندارد میل الفت وضع آزادیپسند ما
- شمارهٔ ۲۹ بس که در کوه بلا همسنگ فرهادیم ما
- شمارهٔ ۳۰ از هجوم اشک بر دریا گذر داریم ما
- شمارهٔ ۳۱ تا به رخسار چو ماه او نظر داریم ما
- شمارهٔ ۳۲ قامتی در زیر بار عشق خم داریم ما
- شمارهٔ ۳۳ بس که چون عنقا ز خاطرها فراموشیم ما
- شمارهٔ ۳۴ هر کرا باشد گذر بر کلبه احزان ما
- شمارهٔ ۳۵ چون نی گرفته ملک جهان را فغان ما
- شمارهٔ ۳۶ هرکه آمد به سوی خانه ما
- شمارهٔ ۳۷ هر کس که رخ تو دید جانا
- شمارهٔ ۳۸ ای ز موج طلعتت نظاره در گردابها
- شمارهٔ ۳۹ گر خرامد آن پریرو جانب گلزارها
- شمارهٔ ۴۰ عمرها شد میزنم در راه عشقش گامها
- شمارهٔ ۴۱ اگر اینست با خوبان عالم آشناییها
- شمارهٔ ۴۲ ز خود بسیار دور افتادم از معنی قرینیها
- شمارهٔ ۴۳ ای بهار ناز بهر زینت گلها بیا!
- شمارهٔ ۴۴ ای ز رخسار تو گل شرمنده در گلزارها
- شمارهٔ ۴۵ - سیدجان سنبل از آشفتگی زلف کژت یک پیچ و تاب
- شمارهٔ ۴۶ - شمسالدینجان شوخ بیباکی که کرده خانه مردم خراب
- شمارهٔ ۴۷ مینماید بر لب جو عکس ماه من در آب
- شمارهٔ ۴۸ ماه در پیش رخت یک لمعه باشد از سراب
- شمارهٔ ۴۹ میبرد لعل لب او نشئه از موج شراب
- شمارهٔ ۵۰ اگرچه دورم از نظاره رخسار یار امشب
- شمارهٔ ۵۱ هرکس که گل چید از گلشن شب
- شمارهٔ ۵۲ میرسد از ناله بر گردون لوای عندلیب
- شمارهٔ ۵۳ نغمه عشاق باشد در نوای عندلیب
- شمارهٔ ۵۴ - حبیبجان حنا از خون مردم بسته دستت
- شمارهٔ ۵۵ زهی آیینه را حیرت خیال عکس تصویرت
- شمارهٔ ۵۶ - حبیبجان حیات طغرل از عشق حبیب است
- شمارهٔ ۵۷ اگر دل محو آن رخسار زیباست
- شمارهٔ ۵۸ هر کرا شوخ پریرخسار است
- شمارهٔ ۵۹ - حبیبجان حزین منشین که نوروز بهار است
- شمارهٔ ۶۰ آنکه تسلیم سجود خاک پایش شد سر است
متن اشعار به نقل از گنجور.