پرش به محتوای اصلی
طغرل احراری طغرل احراری

غزلیات

شمارهٔ ۵۴ - حبیب‌جان

حنا از خون مردم بسته دستت

شده گلگون دو لعل میْ‌پرستت

به قتل عاشقان تیغ دو ابروت

ز مژگان صف کشیده چشم مستت

به ما کلک قضا عشقت نوشته

مرا عاشق تو معشوق از الستت

جهان حسن را شاهی مسلم

تو را گردید از طرز نشستت

اگر اندر محیط غم دل ما

شود ماهی که تا گیری به شستت؟!

نیم آسوده از عشق تو طغرل

عنان اختیار من به دستت!

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۶ - حبیب‌جانحیات طغرل از عشق حبیب است
  2. شمارهٔ ۵۷اگر دل محو آن رخسار زیباست
  3. شمارهٔ ۵۸هر کرا شوخ پری‌رخسار است
  4. شمارهٔ ۵۹ - حبیب‌جانحزین منشین که نوروز بهار است
  5. شمارهٔ ۶۰آنکه تسلیم سجود خاک پایش شد سر است
  6. شمارهٔ ۶۱تا نهال قامت او را صنوبر چاکر است
  7. شمارهٔ ۶۲تا زیر و بم نغمه مضراب تو ساز است
  8. شمارهٔ ۶۳حیا پیراهن اندام ناز است
همه‌ی غزلیات ←

طغرل احراری درباره‌ی طغرل احراری

محمدنقیب‌خان طُغْرُلِ اَحراری (زادهٔ ۱۸۶۵ میلادی روستای زاسون از توابع ناحیهٔ عینی کنونی در شمال تاجیکستان - ۱۹۱۹ میلادی) شاعر تاجیکستانی است. تبار وی به عبیدالله احرار می‌رسید. علوم رایج روزگارش را در سمرقند و بخارا آموخت. پس از اتمام تحصیلات، به زادگاهش بازگشت. وی در آغاز شاعری نقیب تخلص می‌کرد، اما بعدها تخلص طغرل ر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.