پرش به محتوای اصلی
عرفی

عرفی

غزلیات

۵۷۳ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۴۲۱ صد مُهر می نهم به لب گفت و گوی دل
  2. غزل شمارهٔ ۴۲۲ دردی که به افسانه و افسون رود از دل
  3. غزل شمارهٔ ۴۲۳ تنها نشین گوشهٔ غمخانهٔ خودیم
  4. غزل شمارهٔ ۴۲۴ همت ای یاران که در دفع هوس رو می کنم
  5. غزل شمارهٔ ۴۲۵ ما گریبان دل از گل های غم پر کرده ایم
  6. غزل شمارهٔ ۴۲۶ کعبه بی ذوق است و یاران را وداعی می کنیم
  7. غزل شمارهٔ ۴۲۷ آن شکارم کز بر تیر سنان می رویدم
  8. غزل شمارهٔ ۴۲۸ منم که پارهٔ دل در دهان غم دارم
  9. غزل شمارهٔ ۴۲۹ بیا ای درد کز راحت رمیدن آرزو دارم
  10. غزل شمارهٔ ۴۳۰ رفتیم و با غمت دل پر خون گذاشتیم
  11. غزل شمارهٔ ۴۳۱ منم که بهر دل اسباب داغ می دزدم
  12. غزل شمارهٔ ۴۳۲ ما دست دل ز چشمهٔ بهبود شسته ایم
  13. غزل شمارهٔ ۴۳۳ از بس که روی گرم به هر سو گذاشتیم
  14. غزل شمارهٔ ۴۳۴ از مردن دشوار من است آن مژه پر نم
  15. غزل شمارهٔ ۴۳۵ از دل این شعله چو داغ صنم افروخته ایم
  16. غزل شمارهٔ ۴۳۶ منم کز بادهٔ عشرت خروشیدن نمی‌دانم
  17. غزل شمارهٔ ۴۳۷ حال ما بنگر که آهوی حرم گم کرده ایم
  18. غزل شمارهٔ ۴۳۸ ز معموری به تنگم، جز دل ویران نمی خواهم
  19. غزل شمارهٔ ۴۳۹ هر چه با او گویم، از مردم دگرگون بشنوم
  20. غزل شمارهٔ ۴۴۰ هرگز دل کس را به گناهی نشکستیم
  21. غزل شمارهٔ ۴۴۱ وقت آن است که افیون به شراب اندازیم
  22. غزل شمارهٔ ۴۴۲ چند از این ششدر غم فال گشادی بزنیم
  23. غزل شمارهٔ ۴۴۳ ما ره نشین مردم دیدار دوستیم
  24. غزل شمارهٔ ۴۴۴ باز آ که به ذوق الم آشنا شویم
  25. غزل شمارهٔ ۴۴۵ قدح دمید لبالب، خراب گو شده باشم
  26. غزل شمارهٔ ۴۴۶ به سهو ار توبه از می کردم و دیر مغان بستم
  27. غزل شمارهٔ ۴۴۷ دل به دست و پای کوبان از حرم بگریختم
  28. غزل شمارهٔ ۴۴۸ گلی ناچیده بویی ناکشیده زین چمن رفتم
  29. غزل شمارهٔ ۴۴۹ ما دل به جان خریده و بر باد داده ایم
  30. غزل شمارهٔ ۴۵۰ به شرح غم نفس را ریش کردیم
  31. غزل شمارهٔ ۴۵۱ عمر در شعر به سر کرده و در باخته ام
  32. غزل شمارهٔ ۴۵۲ ما لذت فقریم، سخا را نشناسیم
  33. غزل شمارهٔ ۴۵۳ دل و جان بردگی بودند و من افسانه شان کردم
  34. غزل شمارهٔ ۴۵۴ از شش جهتم شکوه زند موج خموشم
  35. غزل شمارهٔ ۴۵۵ ز بی دردی به امید اجل در عشق مرهونم
  36. غزل شمارهٔ ۴۵۶ چه غم ز رفتن این است، می کشد اینم
  37. غزل شمارهٔ ۴۵۷ صد پردهٔ تصور باطل شکافتیم
  38. غزل شمارهٔ ۴۵۸ خوش آن جهان چو من از داغ دل کباب شوم
  39. غزل شمارهٔ ۴۵۹ چون خیالت گذر آرد به در مسکن چشم
  40. غزل شمارهٔ ۴۶۰ ما نقد را ز جمله به غماز داده ایم
  41. غزل شمارهٔ ۴۶۱ صد شکر کز حلاوت هستی گذشته ایم
  42. غزل شمارهٔ ۴۶۲ چو لاله گون شوی از باده، در چمن مستم
  43. غزل شمارهٔ ۴۶۳ ماتشنگی به دجله و جیحون نمی دهیم
  44. غزل شمارهٔ ۴۶۴ گاهی مصیبت خود، گاهی ملال مردم
  45. غزل شمارهٔ ۴۶۵ با دل چو گویم حرف او، طوفان فریادش کنم
  46. غزل شمارهٔ ۴۶۶ چند بر بستر از آن چشم فسون ساز افتم
  47. غزل شمارهٔ ۴۶۷ دل در شکن طرهٔ دلبند شکستیم
  48. غزل شمارهٔ ۴۶۸ هرگز گله از دوست به محرم نفروشم
  49. غزل شمارهٔ ۴۶۹ ای ساقی بلا ز شراب تو سوختیم
  50. غزل شمارهٔ ۴۷۰ زخمی شوق توام، سینهٔ جوشان دارم
  51. غزل شمارهٔ ۴۷۱ کسی کو دلگشا ماند، دلش چون سنگ می بینم
  52. غزل شمارهٔ ۴۷۲ تا نام جمال یار بردیم
  53. غزل شمارهٔ ۴۷۳ از آن ز بادهٔ شوق تو هوش جان دزدم
  54. غزل شمارهٔ ۴۷۴ دردا که فاش در غم جانانه سوختیم
  55. غزل شمارهٔ ۴۷۵ هر که را دشمن شوم بر عیب خود محرم کنم
  56. غزل شمارهٔ ۴۷۶ به کوی صید بندان، دوش چون فریاد می کردم
  57. غزل شمارهٔ ۴۷۷ من کینه را به مهر خریدار نیستم
  58. غزل شمارهٔ ۴۷۸ عفوت آوردم، دل شرمنده را آتش زدم
  59. غزل شمارهٔ ۴۷۹ از باغ جهان رَخت ببستیم و گذشتیم
  60. غزل شمارهٔ ۴۸۰ کو عشق که در غمزدگی نام برآرم

متن اشعار به نقل از گنجور.