فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۶۱ مرا تا جان و دل باشد به جای جان و دل باشی
- شمارهٔ ۱۲۶۲ ترا با خویش کاری نیست تا با خویشتن باشی
- شمارهٔ ۱۲۶۳ گر به فرمانِ من سوخته خرمن باشی
- شمارهٔ ۱۲۶۴ به دست بی خبران چیست هیچ سرزنشی
- شمارهٔ ۱۲۶۵ برخیز نگارا و برافروز چراغی
- شمارهٔ ۱۲۶۶ دلا یک رنگ شو با ما مپوش از زرق زراقی
- شمارهٔ ۱۲۶۷ کُشتی ز بس انتظار تا کی
- شمارهٔ ۱۲۶۸ فراقِ دوست چه دردست بی دواء الکی
- شمارهٔ ۱۲۶۹ ای دل آخر سر بنه گردن فرازی تا به کی
- شمارهٔ ۱۲۷۰ سوختم در زمهریر از تشنگی
- شمارهٔ ۱۲۷۱ مرا با دوست می افتد به هر وقتی و هر حالی
- شمارهٔ ۱۲۷۲ شدستم ناگهان در وجد و حالی
- شمارهٔ ۱۲۷۳ عشق آمد و کرد خانه خالی
- شمارهٔ ۱۲۷۴ ما را نبود قاعده ی جنگ و جدالی
- شمارهٔ ۱۲۷۵ نه وقتی با منت بودی وصالی
- شمارهٔ ۱۲۷۶ خوب آفریدی زین سان جمالی
- شمارهٔ ۱۲۷۷ غمزه ی مست صنم بابلی
- شمارهٔ ۱۲۷۸ بر آن سری که دل مستمند ما بخلی
- شمارهٔ ۱۲۷۹ فرتوت عشق را نگریزد ز بی دلی
- شمارهٔ ۱۲۸۰ ای در بیابان غمت سرگشته هر جایی دلی
- شمارهٔ ۱۲۸۱ دو چشم مست و دو ابروی طاق واویلی
- شمارهٔ ۱۲۸۲ آخر منم و لبی و جامی
- شمارهٔ ۱۲۸۳ حرام است ار دلی داری حیاتی بی دل آرامی
- شمارهٔ ۱۲۸۴ می حرام است خاصه بر عامی
- شمارهٔ ۱۲۸۵ هر چه در پیشانیم آویخت می
- شمارهٔ ۱۲۸۶ یاد آن شب ها که در خلوت به روز آوردمی
- شمارهٔ ۱۲۸۷ من تشنه ترم ساقی حالی به من آور می
- شمارهٔ ۱۲۸۸ گر نه به دست نفس بهیمی اسیرمی
- شمارهٔ ۱۲۸۹ آوازه درافتاد که باز آمدم از می
- شمارهٔ ۱۲۹۰ گفت به من محتسب که توبه کن از می
- شمارهٔ ۱۲۹۱ دروغ است کی کرده ام توبه از می
- شمارهٔ ۱۲۹۲ خوش بود به صبح دم زمزمه ی خروسِ می
- شمارهٔ ۱۲۹۳ خوش ترست از آبِ حیوان خاکِ می
- شمارهٔ ۱۲۹۴ خوش نیست بر طلیعه ی انوارِ بام می
- شمارهٔ ۱۲۹۵ ای اگر بوی بری از نفسِ خرّمِ می
- شمارهٔ ۱۲۹۶ خوش نبود صبح دم شاهد و صحرا و می
- شمارهٔ ۱۲۹۷ زاهد اگر نمی خورد اندر سه ماه می
- شمارهٔ ۱۲۹۸ دگر باره کردم اعادت به می
- شمارهٔ ۱۲۹۹ هر که را دادند از آن خمخانه می
- شمارهٔ ۱۳۰۰ مهر ماه آمد بیار ای ماهِ مهرافزای می
- شمارهٔ ۱۳۰۱ گر به من می آورد باد از عرق چینش نسیمی
- شمارهٔ ۱۳۰۲ ساقیا می بیار حالی می
- شمارهٔ ۱۳۰۳ می بیار ای غلام حالی می
- شمارهٔ ۱۳۰۴ الله الله بده بده می می
- شمارهٔ ۱۳۰۵ بماناد آن برو بالا که رشکِ سروِ بستانی
- شمارهٔ ۱۳۰۶ مرا با تو ای یار سری‌ست جانی
- شمارهٔ ۱۳۰۷ وقت نثار کردن ماییم و نیم جانی
- شمارهٔ ۱۳۰۸ دلا گر قدرِ این دولت بدانی
- شمارهٔ ۱۳۰۹ مرا چه واقعه افتاد گر نمی‌دانی
- شمارهٔ ۱۳۱۰ اگرت معیشتی هست و کفافِ کامرانی
- شمارهٔ ۱۳۱۱ چو تازه کرد جهان نوبهار و رفت خزانی
- شمارهٔ ۱۳۱۲ وداع کردم و رفتم به صد پریشانی
- شمارهٔ ۱۳۱۳ بیا ای مرا خوش تر از زندگانی
- شمارهٔ ۱۳۱۴ من بعد ازین چه گونه کنم بی تو زندگانی
- شمارهٔ ۱۳۱۵ قندست ندانم دهن تنگ فلانی
- شمارهٔ ۱۳۱۶ ماه رویا گرچه رشک مهر و ماه آسمانی
- شمارهٔ ۱۳۱۷ هَلاک می‌کندم غصه ی پشیمانی
- شمارهٔ ۱۳۱۸ جان برای تو که هم جانی و هم جانانی
- شمارهٔ ۱۳۱۹ به قاین بگذر ای باد ار توانی
- شمارهٔ ۱۳۲۰ مردم ز عشق رویت رحمی کن ار توانی
متن اشعار به نقل از گنجور.