پرش به محتوای اصلی
آشفتهٔ شیرازی

آشفتهٔ شیرازی

غزلیات

۱,۲۵۶ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱۲۰۱ ترک من از می اغیار مگر سرمستی
  2. شمارهٔ ۱۲۰۲ ای جان به چه ارزی تو که جانانه نداری
  3. شمارهٔ ۱۲۰۳ هر کجا انجمن برافروزی
  4. شمارهٔ ۱۲۰۴ دلا تو پند ز احباب خویش نشنفتی
  5. شمارهٔ ۱۲۰۵ چه پیمان است و بدعهدی که ای پیمان شکن داری
  6. شمارهٔ ۱۲۰۶ چه غمت اگر ای خم زلف که زنگی و سیاهی
  7. شمارهٔ ۱۲۰۷ وقتی ای جاذبه عشق نکردی کششی
  8. شمارهٔ ۱۲۰۸ به وصل تو نرسد کس به هیچ تقریبی
  9. شمارهٔ ۱۲۰۹ ره مردم بزنی هر نفس از تلبیسی
  10. شمارهٔ ۱۲۱۰ توئی آن گل که معروفی بهر گلشن به بیرنگی
  11. شمارهٔ ۱۲۱۱ ای پری باز چه رفتت که به شکل بشری
  12. شمارهٔ ۱۲۱۲ ز رعنایی چه نازد سروبُن یا گل ز زیبایی
  13. شمارهٔ ۱۲۱۳ تو را سزاست ببالا لباس دارائی
  14. شمارهٔ ۱۲۱۴ حدیث درد دل ای باد با جانان من گفتی
  15. شمارهٔ ۱۲۱۵ زاهد ز آب میکده پرهیز می‌کنی
  16. شمارهٔ ۱۲۱۶ از هیچ کسی ساخته غیر از تو دهانی
  17. شمارهٔ ۱۲۱۷ چو اوست طالب بخشش چرا طلب نکنی
  18. شمارهٔ ۱۲۱۸ در پرده قانون چند بی فایده آویزی
  19. شمارهٔ ۱۲۱۹ ایکه مطبوع و شوخ و دلبندی
  20. شمارهٔ ۱۲۲۰ بازآی به میخانه ظلمات چه می‌جویی
  21. شمارهٔ ۱۲۲۱ بیار ساقی از آن می بدان نشان که تو دانی
  22. شمارهٔ ۱۲۲۲ حور و فرشته خواندمت الحق که قابلی
  23. شمارهٔ ۱۲۲۳ آفرینش چیست بحر و پیش او گردون حبابی
  24. شمارهٔ ۱۲۲۴ مدتی شد که زیاران سر دوری داری
  25. شمارهٔ ۱۲۲۵ ای زمزمه عشق تو در هر سر و کویی
  26. شمارهٔ ۱۲۲۶ دلی نماند که ای فتنه از جفا نشکستی
  27. شمارهٔ ۱۲۲۷ با داورت سخن چه بود روز داوری
  28. شمارهٔ ۱۲۲۸ من به تو مشتاق و تو پیوسته از من در نفوری
  29. شمارهٔ ۱۲۲۹ مشتاق بود گوش به رودی و سرودی
  30. شمارهٔ ۱۲۳۰ باغی و فراغی و حریفی و کتابی
  31. شمارهٔ ۱۲۳۱ بمن گر آن مه بی مهر مهربان بودی
  32. شمارهٔ ۱۲۳۲ پارسی چامه بخوانید غزل‌های دری
  33. شمارهٔ ۱۲۳۳ توئی که به زگل و مشگ رنگ و بو داری
  34. شمارهٔ ۱۲۳۴ آفت دین و دل و فتنه هر مرد و زنی
  35. شمارهٔ ۱۲۳۵ چو خم از خون دل در می‌کشم می
  36. شمارهٔ ۱۲۳۶ کو بشیری که بگوید ز سفر می‌آیی
  37. شمارهٔ ۱۲۳۷ ای شه کون و مکان ای علی عمرانی
  38. شمارهٔ ۱۲۳۸ زدستم برنمی آید که از پا برکشم خاری
  39. شمارهٔ ۱۲۳۹ طالع سعدی و کوکب کندم مسعودی
  40. شمارهٔ ۱۲۴۰ بمینا ساقیا صهبا نداری
  41. شمارهٔ ۱۲۴۱ صبح عید است بده باده مکرر ساقی
  42. شمارهٔ ۱۲۴۲ اگرچه ماه عبادت تو ای مه رجبی
  43. شمارهٔ ۱۲۴۳ ای دل به هرزه چند در این و آن زنی
  44. شمارهٔ ۱۲۴۴ رخنه ای شانه در آن زلف پریشان نکنی
  45. شمارهٔ ۱۲۴۵ سبزه ای جوی و تماشاگاهی
  46. شمارهٔ ۱۲۴۶ الا ای باغبان خاصیت سرو روان دانی
  47. شمارهٔ ۱۲۴۷ بر گل آن سنبل مشکین که فراز آوردی
  48. شمارهٔ ۱۲۴۸ خادما شمع برافروز بنه منقل و می
  49. شمارهٔ ۱۲۴۹ پرده ز رخ کشیدند گل‌های نوبهاری
  50. شمارهٔ ۱۲۵۰ مگر ای عشق سر پرسش عشاق نداری
  51. شمارهٔ ۱۲۵۱ با من ای عشق اگر عهد کهن تازه کنی
  52. شمارهٔ ۱۲۵۲ ای ترک از تیر نظر تو آفت رویین‌تنی
  53. شمارهٔ ۱۲۵۳ ای کودک ماهرو چه نامی
  54. شمارهٔ ۱۲۵۴ در طور دلم نورصفت جلوه‌گر آیی
  55. شمارهٔ ۱۲۵۵ مردمِ دیدهٔ منی نورِ دو چشمِ مردمی
  56. شمارهٔ ۱۲۵۶ صبا تو نفخه عنبر در آستین داری

متن اشعار به نقل از گنجور.