پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

۳۵۷ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۳۰۱ رخ است آن یا چمن یا باغ نسرین
  2. شمارهٔ ۳۰۲ آن لعل لب و دهان خندان
  3. شمارهٔ ۳۰۳ بچنگ دیو اسیرم بدست غول زبون
  4. شمارهٔ ۳۰۴ روز ابر و ترشح باران
  5. شمارهٔ ۳۰۵ نمیدانم چه کردی با دل من
  6. شمارهٔ ۳۰۶ ای دشمن جان من و ای خیره تن من
  7. شمارهٔ ۳۰۷ عید شد باده مغانه بزن
  8. شمارهٔ ۳۰۸ کس را مسنج جز بترازوی خویشتن
  9. شمارهٔ ۳۰۹ چندانکه زیم با دل آسوده زیم من
  10. شمارهٔ ۳۱۰ نکرده ای ببر ای سرو جامه گلگون
  11. شمارهٔ ۳۱۱ در کفت دارم، دلی خارش بکن رارش بکن
  12. شمارهٔ ۳۱۲ امروز امیر در میخانه تویی تو
  13. شمارهٔ ۳۱۳ می نخوردی سخن از باده و از جام بگو
  14. شمارهٔ ۳۱۴ سر تا بقدم ترک منا، جان و دلی تو
  15. شمارهٔ ۳۱۵ مبر در پیش زاهد نام باده
  16. شمارهٔ ۳۱۶ آن مست ببین بی خبر از خویش فتاده
  17. شمارهٔ ۳۱۷ ندارم توشه ای از بهر این ره
  18. شمارهٔ ۳۱۸ چهره را رنگی بده آبی بده
  19. شمارهٔ ۳۱۹ من بدین کهنه دلق و کهنه کلاه
  20. شمارهٔ ۳۲۰ ای شیخ جز این خرقه و دستار چه داری
  21. شمارهٔ ۳۲۱ زلفکا چند حیله ساز کنی
  22. شمارهٔ ۳۲۲ تن همه زشتی و بدی یارجلاخذبیدی
  23. شمارهٔ ۳۲۳ شیخنا بگذر از توئی و منی
  24. شمارهٔ ۳۲۴ این طره پر چین که شکن در شکن استی
  25. شمارهٔ ۳۲۵ هر جا سخن از شکر و قند و عسل استی
  26. شمارهٔ ۳۲۶ ای خواجه شنیدستم زین کوچه رهی داری
  27. شمارهٔ ۳۲۷ سخن بگوی که شیرین لب و شکردهنی
  28. شمارهٔ ۳۲۸ قربان مقدمت که ببزم من آمدی
  29. شمارهٔ ۳۲۹ گر تلخ کنی و گر ترش روی
  30. شمارهٔ ۳۳۰ با رقیبان سر سفر داری
  31. شمارهٔ ۳۳۱ چون شود با ما اگر رسم ستم کمتر کنی
  32. شمارهٔ ۳۳۲ شنیدستم که با یاری نهانی
  33. شمارهٔ ۳۳۳ از فکرت و اندیشه در آزار چرائی
  34. شمارهٔ ۳۳۴ ترک من نیمه شب از در با چراغ آید همی
  35. شمارهٔ ۳۳۵ ترک بدخوی جفا جوی بلا بالا توئی
  36. شمارهٔ ۳۳۶ چرا میل دل آزاری نداری
  37. شمارهٔ ۳۳۷ اگر یک جرعه می در شیشه داری
  38. شمارهٔ ۳۳۸ رفتم بدر پیر خرابات تو بودی
  39. شمارهٔ ۳۳۹ هر که را در ره طلب بینی
  40. شمارهٔ ۳۴۰ بده ایساقی بزم آنقدح هوش زدای
  41. شمارهٔ ۳۴۱ آشکارا، روز طعن و لعن زندان میکنی
  42. شمارهٔ ۳۴۲ امروز مرا جام ز باده تهی استی
  43. شمارهٔ ۳۴۳ تو از عالم جز این یکدم نداری
  44. شمارهٔ ۳۴۴ رهم در بزم جان و دل تو دادی
  45. شمارهٔ ۳۴۵ شنیده ام که تو ای خواجه کیمیا داری
  46. شمارهٔ ۳۴۶ ای تیره تن ما که بجان دشمن مائی
  47. شمارهٔ ۳۴۷ یک امشبی که تو آسوده در کنار منی
  48. شمارهٔ ۳۴۸ خواهی از حرف بد اندیش سلامت باشی
  49. شمارهٔ ۳۴۹ امشب که منم با تو در اینخانه خالی
  50. شمارهٔ ۳۵۰ به جان دشمن به غیر تن نداری
  51. شمارهٔ ۳۵۱ تا چند کند دست تو با زلف تو بازی
  52. شمارهٔ ۳۵۲ رفته از ما و تو منی و توئی
  53. شمارهٔ ۳۵۳ هی خویش بیارای و خر خویش بیارای
  54. شمارهٔ ۳۵۴ تو با لب نمکین از چه قند گفتاری
  55. شمارهٔ ۳۵۵ در ده قدح باده که با زخم فراقی
  56. شمارهٔ ۳۵۶ چه خوش بود که شبی در کنار من خسبی
  57. شمارهٔ ۳۵۷ تا لاله صفت جانا گلگونه قبا کردی

متن اشعار به نقل از گنجور.