پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۳۷

اگر یک جرعه می در شیشه داری

نشاید کز جهان اندیشه داری

بکش دیو خرد راهم بزنجیر

تو کز باده پری در شیشه داری

درخت عقل را از ریشه بر کن

تو کاندر کف ز شیشه، تیشه داری

بهشیاری عالم غم نیرزد

همان بهتر که مستی پیشه داری

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۹هر که را در ره طلب بینی
  2. شمارهٔ ۳۴۰بده ایساقی بزم آنقدح هوش زدای
  3. شمارهٔ ۳۴۱آشکارا، روز طعن و لعن زندان میکنی
  4. شمارهٔ ۳۴۲امروز مرا جام ز باده تهی استی
  5. شمارهٔ ۳۴۳تو از عالم جز این یکدم نداری
  6. شمارهٔ ۳۴۴رهم در بزم جان و دل تو دادی
  7. شمارهٔ ۳۴۵شنیده ام که تو ای خواجه کیمیا داری
  8. شمارهٔ ۳۴۶ای تیره تن ما که بجان دشمن مائی
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.