پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۳۶

چرا میل دل آزاری نداری

مگر با ما سر یاری نداری

ترا در دلبری صنعت تمام است

ولیکن رسم دلداری نداری

شد از جور تو ویران خانه دل

چرا آهنگ معماری نداری

بصید خانگی قانع شو امروز

که ذوق صید بازاری نداری

نمیپرسی گرفتاران خود را

چرا گو خود گرفتاری نداری

دل از بیمار چشمت گشت بیمار

چرا میل پرستاری نداری

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۸رفتم بدر پیر خرابات تو بودی
  2. شمارهٔ ۳۳۹هر که را در ره طلب بینی
  3. شمارهٔ ۳۴۰بده ایساقی بزم آنقدح هوش زدای
  4. شمارهٔ ۳۴۱آشکارا، روز طعن و لعن زندان میکنی
  5. شمارهٔ ۳۴۲امروز مرا جام ز باده تهی استی
  6. شمارهٔ ۳۴۳تو از عالم جز این یکدم نداری
  7. شمارهٔ ۳۴۴رهم در بزم جان و دل تو دادی
  8. شمارهٔ ۳۴۵شنیده ام که تو ای خواجه کیمیا داری
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.