پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۲۳

شیخنا بگذر از توئی و منی

ز سلیمانی و ز اهرمنی

این توئی و منی اگر برخاست

از میان، من تو باشم و تو منی

قطره ای بودی از منی چون شد

که شدی صد هزار بحرمنی

کار جان کن نه کار تن که تو را

کار جانی بود نه کار تنی

گرد این اوهن البیوت چرا

روز و شب همچو عنکبوت تنی

کارتن نام عنکبوت کنند

نیز در کارتن، تو کارتنی

لن ترانی نمیشنیدی اگر

دم نمیزد کلیم از ارنی

لن ترانی از آن شنید که داشت

ارنی حرفی از توئی و منی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۲۵هر جا سخن از شکر و قند و عسل استی
  2. شمارهٔ ۳۲۶ای خواجه شنیدستم زین کوچه رهی داری
  3. شمارهٔ ۳۲۷سخن بگوی که شیرین لب و شکردهنی
  4. شمارهٔ ۳۲۸قربان مقدمت که ببزم من آمدی
  5. شمارهٔ ۳۲۹گر تلخ کنی و گر ترش روی
  6. شمارهٔ ۳۳۰با رقیبان سر سفر داری
  7. شمارهٔ ۳۳۱چون شود با ما اگر رسم ستم کمتر کنی
  8. شمارهٔ ۳۳۲شنیدستم که با یاری نهانی
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.