پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۳۰

با رقیبان سر سفر داری

با اسیران دگر چه سر داری

چه روی سوی مصر و بنگاله

تو که هم قند و هم شکر داری

ملک خاور گرفته ای بجمال

گوئیا میل باختر داری

ما هم از دیر سوی کعبه رویم

تو اگر راه کعبه برداری

ما مسلمان شویم دیگر بار

تو باسلام میل اگر داری

من دل از مهر بر نخواهم داشت

تو اگر دل ز مهر برداری

من بسوی دگر نخواهم رفت

تو اگر رو سوی دگر داری

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۲شنیدستم که با یاری نهانی
  2. شمارهٔ ۳۳۳از فکرت و اندیشه در آزار چرائی
  3. شمارهٔ ۳۳۴ترک من نیمه شب از در با چراغ آید همی
  4. شمارهٔ ۳۳۵ترک بدخوی جفا جوی بلا بالا توئی
  5. شمارهٔ ۳۳۶چرا میل دل آزاری نداری
  6. شمارهٔ ۳۳۷اگر یک جرعه می در شیشه داری
  7. شمارهٔ ۳۳۸رفتم بدر پیر خرابات تو بودی
  8. شمارهٔ ۳۳۹هر که را در ره طلب بینی
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.