پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۳۲

شنیدستم که با یاری نهانی

تو داری روز و شب کار نهانی

یکی از محرمان بزم عیشت

بگوشم گفته اسراری نهانی

شنیدستم که هر ماهی دو روز است

تو را با یار دیداری نهانی

شنیدستم شب دوشینه ساغر

زدی در دیر خماری نهانی

شنیدستم دلت را کرده بیمار

نگاه چشم بیماری نهانی

شنیدستم که در بیماری تو

فرستاده پرستاری نهانی

شنیدستم سپردستی دل خویش

بدست عشق دلداری نهانی

شنیدستم دلت آزرده گشته است

ز بی پروا دل آزاری نهانی

شنیدستم که دزدیده است رختت

شبانگه شوخ عیاری نهانی

شنیدستم شبیخون برده ناگاه

بجانت دزد طراری نهانی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۴ترک من نیمه شب از در با چراغ آید همی
  2. شمارهٔ ۳۳۵ترک بدخوی جفا جوی بلا بالا توئی
  3. شمارهٔ ۳۳۶چرا میل دل آزاری نداری
  4. شمارهٔ ۳۳۷اگر یک جرعه می در شیشه داری
  5. شمارهٔ ۳۳۸رفتم بدر پیر خرابات تو بودی
  6. شمارهٔ ۳۳۹هر که را در ره طلب بینی
  7. شمارهٔ ۳۴۰بده ایساقی بزم آنقدح هوش زدای
  8. شمارهٔ ۳۴۱آشکارا، روز طعن و لعن زندان میکنی
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.