پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۲۴

این طره پر چین که شکن در شکن استی

امشب چه فتاده است که در دست من استی

خورشید فرود آمده از طارم گردون

یا روی تو آرایش این انجمن استی

گفتم که کنم خانه بصحن چمن امشب

دیدم ز تو این خانه چه صحن چمن استی

در باغ بود لاله و سرو و چمن و گل

تو باغ گل و لاله و سرو و چمن استی

ای خاتم جم، شکر که افتاده دگر بار

در دست سلیمان ز کف اهرمن استی

بر گردن گردون فکنم بند که امشب

در دست من از زلف تو مشکین رسن استی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۲۶ای خواجه شنیدستم زین کوچه رهی داری
  2. شمارهٔ ۳۲۷سخن بگوی که شیرین لب و شکردهنی
  3. شمارهٔ ۳۲۸قربان مقدمت که ببزم من آمدی
  4. شمارهٔ ۳۲۹گر تلخ کنی و گر ترش روی
  5. شمارهٔ ۳۳۰با رقیبان سر سفر داری
  6. شمارهٔ ۳۳۱چون شود با ما اگر رسم ستم کمتر کنی
  7. شمارهٔ ۳۳۲شنیدستم که با یاری نهانی
  8. شمارهٔ ۳۳۳از فکرت و اندیشه در آزار چرائی
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.