پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۱۸

چهره را رنگی بده آبی بده

زلف را چینی بده تابی بده

چشم بی خواب مرا زان لعل لب

لطف فرما، شربت خوابی بده

تشنه لب مردم بر آب زندگی

از عنایت جرعه آبی بده

مجلس عیش مرا از زلف و خال

از تلطف جمع اسبابی بده

خون بجامم ریخت مینای فلک

خیز ساقی باده نابی بده

لشکر اندیشه با من حمله کرد

مطرب آهنگی به مضرابی بده

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۲۰ای شیخ جز این خرقه و دستار چه داری
  2. شمارهٔ ۳۲۱زلفکا چند حیله ساز کنی
  3. شمارهٔ ۳۲۲تن همه زشتی و بدی یارجلاخذبیدی
  4. شمارهٔ ۳۲۳شیخنا بگذر از توئی و منی
  5. شمارهٔ ۳۲۴این طره پر چین که شکن در شکن استی
  6. شمارهٔ ۳۲۵هر جا سخن از شکر و قند و عسل استی
  7. شمارهٔ ۳۲۶ای خواجه شنیدستم زین کوچه رهی داری
  8. شمارهٔ ۳۲۷سخن بگوی که شیرین لب و شکردهنی
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.