پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۲۰

ای شیخ جز این خرقه و دستار چه داری

جز انده و اندیشه بسیار چه داری

گیرم تو خری علم چه باریست به دوشت

در گل چو فتاد این خر و این بار، چه داری

تکرار کنی روز و شب این درس مزور

یک بار بگو زین همه تکرار چه داری

تسبیح تو چون رشته و دستار تو افسار

آخر بجز این رشته و افسار چه داری

عمریست که داری به در مدرسه مشکوی

باری خبر خانه خمار چه داری

ما رند خرابیم و به تو کار نداریم

شیخی و کبیری تو، به ما کار چه داری

گفتار نکو از تو شنیده‌ستیم اما

بر گو تو ز نیکویی کردار چه داری

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۲۲تن همه زشتی و بدی یارجلاخذبیدی
  2. شمارهٔ ۳۲۳شیخنا بگذر از توئی و منی
  3. شمارهٔ ۳۲۴این طره پر چین که شکن در شکن استی
  4. شمارهٔ ۳۲۵هر جا سخن از شکر و قند و عسل استی
  5. شمارهٔ ۳۲۶ای خواجه شنیدستم زین کوچه رهی داری
  6. شمارهٔ ۳۲۷سخن بگوی که شیرین لب و شکردهنی
  7. شمارهٔ ۳۲۸قربان مقدمت که ببزم من آمدی
  8. شمارهٔ ۳۲۹گر تلخ کنی و گر ترش روی
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.