پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۱۷

ندارم توشه ای از بهر این ره

بجز یکقطره اشک و یکنفس آه

بهای قطره اشکی چه باشد

که دریاهای خون بینم در این راه

زره وامانده ای درمانده خوش گفت

که ره دور است و گام عمر کوتاه

اگر یکدم بغیر از راه حق رفت

از آن یکدم هزار استغفرالله

چو دوری از در دل چند گوئی

که نزدیک است دل را ره بدرگاه

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۱۹من بدین کهنه دلق و کهنه کلاه
  2. شمارهٔ ۳۲۰ای شیخ جز این خرقه و دستار چه داری
  3. شمارهٔ ۳۲۱زلفکا چند حیله ساز کنی
  4. شمارهٔ ۳۲۲تن همه زشتی و بدی یارجلاخذبیدی
  5. شمارهٔ ۳۲۳شیخنا بگذر از توئی و منی
  6. شمارهٔ ۳۲۴این طره پر چین که شکن در شکن استی
  7. شمارهٔ ۳۲۵هر جا سخن از شکر و قند و عسل استی
  8. شمارهٔ ۳۲۶ای خواجه شنیدستم زین کوچه رهی داری
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.