فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۱ میروم سویِ خرابات که پیرم آنجاست
- شمارهٔ ۱۲۲ ای بهشتی به بهشت آی که رضوان اینجاست
- شمارهٔ ۱۲۳ از دلم هیچ خبر نیست ندانم که کجاست
- شمارهٔ ۱۲۴ هان کجایی که ز هجرانت قیامت برخاست
- شمارهٔ ۱۲۵ بس فتنه کز آن نگار برخاست
- شمارهٔ ۱۲۶ همین که از برم آن سروِ سیم بر برخاست
- شمارهٔ ۱۲۷ قیامت آن زمان از خلق برخاست
- شمارهٔ ۱۲۸ آوازه آن جمال برخاست
- شمارهٔ ۱۲۹ باد از طرفِ شمال برخاست
- شمارهٔ ۱۳۰ دل ببردی و قیامت ز وجودم برخاست
- شمارهٔ ۱۳۱ یار باریک میان تا ز کنارم برخاست
- شمارهٔ ۱۳۲ سرو کشمر که سمر گشت ز بستان برخاست
- شمارهٔ ۱۳۳ به عهد حسن تو بس فتنه کز جهان برخاست
- شمارهٔ ۱۳۴ همین که از برم آن سرو سیم تن برخاست
- شمارهٔ ۱۳۵ همین که از برم آن سرو نازنین برخاست
- شمارهٔ ۱۳۶ این سرو خرامان ز گلستان که برخاست
- شمارهٔ ۱۳۷ چون جمله تویی بهانه برخاست
- شمارهٔ ۱۳۸ هرگزت روزی هوای ما نخاست
- شمارهٔ ۱۳۹ ندانسته بودی تو ای دوست راست
- شمارهٔ ۱۴۰ قاعدهٔ روزگار پرورش ناسزاست
- شمارهٔ ۱۴۱ عشق این است که ما راست دگرها هوس است
- شمارهٔ ۱۴۲ مشتاق روی دوست که حالش مشوش است
- شمارهٔ ۱۴۳ آه مِن حُبّکَ مِن حُبّکَ آه این چه قضاست
- شمارهٔ ۱۴۴ جز عشق پیشوا نکند هر که عاشق است
- شمارهٔ ۱۴۵ جهان در سایه خورشید عشق است
- شمارهٔ ۱۴۶ زبان بربسته ای با ما که جنگ است
- شمارهٔ ۱۴۷ می خور که بر اصحاب خرابات حلال است
- شمارهٔ ۱۴۸ هر کو نظرش به جاه و مال است
- شمارهٔ ۱۴۹ دل بی طاقتم از روی غمت چون خجل است
- شمارهٔ ۱۵۰ دل و جانم آنجا که جان و دل است
- شمارهٔ ۱۵۱ شاد باش ای دل دیوانه که دلبر با ماست
- شمارهٔ ۱۵۲ نکونامی و بدنامی کدام است
- شمارهٔ ۱۵۳ ره عاشقان سپردن نه به پای عقل عام است
- شمارهٔ ۱۵۴ مرا بی باده مستی بر دوام است
- شمارهٔ ۱۵۵ خوی ترکان همه مایل به جفا و ستم است
- شمارهٔ ۱۵۶ آفتاب خُلد روی یار ماست
- شمارهٔ ۱۵۷ دیر شد تا رسم قربان کیش ماست
- شمارهٔ ۱۵۸ یارب آن را که ز ما نیست خبر هیچ غم است
- شمارهٔ ۱۵۹ می بیارید که می داروی درد حکماست
- شمارهٔ ۱۶۰ تا دور آفرینش و تا عمر عالم است
- شمارهٔ ۱۶۱ آن را که در فراق صبوری مسلم است
- شمارهٔ ۱۶۲ هر که را جانی‌ست با جانان ماست
- شمارهٔ ۱۶۳ ابرِ نیسان دیده ی گریان ماست
- شمارهٔ ۱۶۴ جهان پرفتنه از جانانهٔ ماست
- شمارهٔ ۱۶۵ فراق دوستان کاری عظیم است
- شمارهٔ ۱۶۶ دریغ نیست وجودم که در عذاب الیم است
- شمارهٔ ۱۶۷ مرا جانانه ای نامهربان است
- شمارهٔ ۱۶۸ رمضان میرسد اینک دهم شعبان است
- شمارهٔ ۱۶۹ این تویی کت هوس باغ و سر بستان است
- شمارهٔ ۱۷۰ به قامت تو که تشویش سرو بستان است
- شمارهٔ ۱۷۱ مرا به دیدن تو اشتیاق چندان است
- شمارهٔ ۱۷۲ اگر مفارقت ای دوست بر تو آسان است
- شمارهٔ ۱۷۳ روزگاریست که در خاطرم آشوب فلان است
- شمارهٔ ۱۷۴ اگر چه هر چه تو گویی صواب من آن است
- شمارهٔ ۱۷۵ میان عاشقان سری نهان است
- شمارهٔ ۱۷۶ بتی فربه سرین لاغر میان است
- شمارهٔ ۱۷۷ ما را به روی دوست شب تیره روشن است
- شمارهٔ ۱۷۸ صبر ما از دوستان ناممکن است
- شمارهٔ ۱۷۹ بده بیار که می مایه ی حیات من است
- شمارهٔ ۱۸۰ اگر عنایت غم نیستی که یار من است
متن اشعار به نقل از گنجور.