پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی

محتشم کاشانی

غزلیات

۶۰۱ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۳۰۱ عشق کهن به کوی تو می‌آردم هنوز
  2. شمارهٔ ۳۰۲ زهی ربوده لعل تو صد فسون پرداز
  3. شمارهٔ ۳۰۳ لشگر عشقت سیاهی می‌کند از دور باز
  4. شمارهٔ ۳۰۴ یک صبح ببام آی و ز رخ پرده برانداز
  5. شمارهٔ ۳۰۵ آفت من یک نگه زان نرگس مستانه ساز
  6. شمارهٔ ۳۰۶ ای هنوزت مژه از صف شکنی بر سر ناز
  7. شمارهٔ ۳۰۷ ای از می غرور تو لبریز جام ناز
  8. شمارهٔ ۳۰۸ ناصحا از سر بالین من این پند ببر
  9. شمارهٔ ۳۰۹ دوش در بزمم گذر کرد آن مه مجلس فروز
  10. شمارهٔ ۳۱۰ دوش سرگرم از وثاق آن کوکب گیتی فروز
  11. شمارهٔ ۳۱۱ حسن را تکیه‌گه آن طرف کلاهست امروز
  12. شمارهٔ ۳۱۲ به من که آتش عشقش نکرده دود هنوز
  13. شمارهٔ ۳۱۳ ز عنبر آتش حسنت نکرده دود هنوز
  14. شمارهٔ ۳۱۴ دل در بدن کباب و مرا دیده تر هنوز
  15. شمارهٔ ۳۱۵ مردم و بر دل من باز غم یار هنوز
  16. شمارهٔ ۳۱۶ ز دور یاسمنت سبزه سر نکرده هنوز
  17. شمارهٔ ۳۱۷ ای در زمان خط تو بازار فتنه تیز
  18. شمارهٔ ۳۱۸ بزم کین آرا و در ساغر می بیداد ریز
  19. شمارهٔ ۳۱۹ عقل در میدان عشق آهسته می‌راند فرس
  20. شمارهٔ ۳۲۰ با من از ابنای عالم دلبری مانده است و بس
  21. شمارهٔ ۳۲۱ آخر ای بی‌رحم حال ناتوان خود بپرس
  22. شمارهٔ ۳۲۲ ای پری راه دیار آن پری پیکر بپرس
  23. شمارهٔ ۳۲۳ آن قدر شوق گل روی تو دارم که مپرس
  24. شمارهٔ ۳۲۴ باز آشفته‌ام از خوی تو چندان که مپرس
  25. شمارهٔ ۳۲۵ ای سنگ دل ز پرسش روز جزا بترس
  26. شمارهٔ ۳۲۶ خموشیت گره افکند در دل همه کس
  27. شمارهٔ ۳۲۷ آمد ز خانه بیرون در بر قبای زرکش
  28. شمارهٔ ۳۲۸ شبی که می‌فکند بی تو در دلم الم آتش
  29. شمارهٔ ۳۲۹ هرتار که در طره عنبر شکن استش
  30. شمارهٔ ۳۳۰ محل گرمی جولان بزیر سرو بلندش
  31. شمارهٔ ۳۳۱ رخش شمعی است دود آن کمند عنبر آلودش
  32. شمارهٔ ۳۳۲ ز دل دودی بلند آویخته زلف نگون‌سارش
  33. شمارهٔ ۳۳۳ ز مهیست داغ بر دل که ندیده‌ام هنوزش
  34. شمارهٔ ۳۳۴ ای به ستم دل تو خوش تیغ بکش مرا بکش
  35. شمارهٔ ۳۳۵ بیش ازین منت وصل از رخ آن ماه مکش
  36. شمارهٔ ۳۳۶ صد سال ز من دارد اگر هجر نهانش
  37. شمارهٔ ۳۳۷ هزارگونه متاع است ناز را به دکانش
  38. شمارهٔ ۳۳۸ آن شاه حسن بین و به تمکین نشستنش
  39. شمارهٔ ۳۳۹ بزم برهم زده‌ای ای دل بر خشم به جوش
  40. شمارهٔ ۳۴۰ ز خانه تاخت برون کرده ساغری دو سه نوش
  41. شمارهٔ ۳۴۱ سحر به کوچه بیگانه‌ای فتادم دوش
  42. شمارهٔ ۳۴۲ آهوی او که بود بیشه دل صیدگهش
  43. شمارهٔ ۳۴۳ به عزم رقص چون در جنبش آید نخل بالایش
  44. شمارهٔ ۳۴۴ مهی که زینت حسنست گرمی خویش
  45. شمارهٔ ۳۴۵ پری وشی دل دیوانه می‌کشد سویش
  46. شمارهٔ ۳۴۶ مباش ای مدعی خوش دل که از من رنجه شد خویش
  47. شمارهٔ ۳۴۷ کاش مرگم سازد امشب از فغان کردن خلاص
  48. شمارهٔ ۳۴۸ مدعی چند بود با سگ آن کو مخصوص
  49. شمارهٔ ۳۴۹ منم از مهر به غم خوردنت ای یار حریص
  50. شمارهٔ ۳۵۰ آخر ای سنگدل از کشتن ما چیست غرض
  51. شمارهٔ ۳۵۱ ای طاعت تو بر همهٔ کائنات فرض
  52. شمارهٔ ۳۵۲ روزی که گشت بر همهٔ عالم نماز فرض
  53. شمارهٔ ۳۵۳ نه می‌نهم از دست عشق جام نشاط
  54. شمارهٔ ۳۵۴ گوش کردن سخنان تو غلط بود غلط
  55. شمارهٔ ۳۵۵ صبر در جور و جفای تو غلط بود غلط
  56. شمارهٔ ۳۵۶ به هجر یار که از غیر آن ندارم حظ
  57. شمارهٔ ۳۵۷ من بی‌تو ندارم از چمن حظ
  58. شمارهٔ ۳۵۸ ز لاله‌زار مرا بی‌جمال دل نواز چه فیض
  59. شمارهٔ ۳۵۹ دارم از طبع ستم خیز تو حظی و چه حظ
  60. شمارهٔ ۳۶۰ تا میان من و آن مه شده کلفت واقع

متن اشعار به نقل از گنجور.