پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۴۸

مدعی چند بود با سگ آن کو مخصوص

اهل حرمت همه محروم همین او مخصوص

با حریفی چو تو در بزم زبان بازی غیر

چیست گر نیست نهان با تو پری رو مخصوص

تا زهم سلسله حسن نپاشد مگذار

که شود باد به آن زلف سمنبو مخصوص

گرنه در خلوت خاصت بد من می‌گوید

روز و شب چیست به خاصان تو بدگو مخصوص

وه که گشتم ز تمنای خصوصیت تو

همچو موئی و نگشتم به تو یک مو مخصوص

سوخت صد جان به خصوصیت خاصان تو غیر

آه از آن دم که شود با تو جفاجو مخصوص

محتشم نیست قبولم که به صد قرن شوی

تو به آن دیر خصوصیت بدخو مخصوص

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۵۰آخر ای سنگدل از کشتن ما چیست غرض
  2. شمارهٔ ۳۵۱ای طاعت تو بر همهٔ کائنات فرض
  3. شمارهٔ ۳۵۲روزی که گشت بر همهٔ عالم نماز فرض
  4. شمارهٔ ۳۵۳نه می‌نهم از دست عشق جام نشاط
  5. شمارهٔ ۳۵۴گوش کردن سخنان تو غلط بود غلط
  6. شمارهٔ ۳۵۵صبر در جور و جفای تو غلط بود غلط
  7. شمارهٔ ۳۵۶به هجر یار که از غیر آن ندارم حظ
  8. شمارهٔ ۳۵۷من بی‌تو ندارم از چمن حظ
همه‌ی غزلیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.