پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۵۵

صبر در جور و جفای تو غلط بود غلط

تکیه برعهد و وفای تو غلط بود غلط

پیش ابروی کجت سجده خطا بود خطا

سر نهادن به رضای تو غلط بود غلط

با تو شطرنج هوس چیدن و بودن ز غرور

ایمن از مغلطه های تو غلط بود غلط

درد بر درد خود افزودن و صابر بودن

به تمنای دوای تو غلط بود غلط

چون به ناشادیم ای شوخ بلا بودی شاد

شاد بودن به بلای تو غلط بود غلط

بود چون رای تو آزار من از بهر رقیب

دیدن آزار برای تو غلط بود غلط

محتشم حسرت پابوس تو چون برد به خاک

جانفشانیش به پای تو غلط بود غلط

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۵۷من بی‌تو ندارم از چمن حظ
  2. شمارهٔ ۳۵۸ز لاله‌زار مرا بی‌جمال دل نواز چه فیض
  3. شمارهٔ ۳۵۹دارم از طبع ستم خیز تو حظی و چه حظ
  4. شمارهٔ ۳۶۰تا میان من و آن مه شده کلفت واقع
  5. شمارهٔ ۳۶۱آن که بود از تو به یک حرف زبانی قانع
  6. شمارهٔ ۳۶۲گدایان را بود از آستانها پاسبان مانع
  7. شمارهٔ ۳۶۳آمد از مجلس برون در سر هوای سیر باغ
  8. شمارهٔ ۳۶۴ای به من صدق و صفای تو دروغ
همه‌ی غزلیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.