پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۵۰

آخر ای سنگدل از کشتن ما چیست غرض

غیر اگر بی غرضی نیست تو را چیست غرض

تو جفا پیشه چو یاری ده اهل غرضی

پس ازین یاری و اظهار وفا چیست غرض

باز در نرد محبت غلطی باخته‌ای

ای غلط باز ازین مغلطها چیست غرض

گر به خوبان دگر پیش تو هم از پی غیر

گنهی نیست ز تهدید جزا چیست غرض

غیر را دوش چو راندی به غضب باز امروز

زین نهان خواندن اندیشه فزا چیست غرض

جوهر حسن بود حسن وفا حیرانم

که نکویان جهان را ز جفا چیست غرض

محتشم داشت فغان و تو در آزار او را

شاه را ورنه ز آزار گدا چیست غرض

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۵۲روزی که گشت بر همهٔ عالم نماز فرض
  2. شمارهٔ ۳۵۳نه می‌نهم از دست عشق جام نشاط
  3. شمارهٔ ۳۵۴گوش کردن سخنان تو غلط بود غلط
  4. شمارهٔ ۳۵۵صبر در جور و جفای تو غلط بود غلط
  5. شمارهٔ ۳۵۶به هجر یار که از غیر آن ندارم حظ
  6. شمارهٔ ۳۵۷من بی‌تو ندارم از چمن حظ
  7. شمارهٔ ۳۵۸ز لاله‌زار مرا بی‌جمال دل نواز چه فیض
  8. شمارهٔ ۳۵۹دارم از طبع ستم خیز تو حظی و چه حظ
همه‌ی غزلیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.