پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۳۴

ای به ستم دل تو خوش تیغ بکش مرا بکش

منت این و آن مکش تیغ بکش مرا بکش

ناوک غمزه چون زنی گر نکنند جان سپر

ماه و شان نشانهٔ وش تیغ بکش مرا بکش

دست به تیغ چون زنی آتش شوق از دلم

گر نشود زبانه کش تیغ بکش مرا بکش

نامهٔ قتل محتشم چون کنی از جفا روان

گر نکند ز مژده غش تیغ بکش مرا بکش

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۶صد سال ز من دارد اگر هجر نهانش
  2. شمارهٔ ۳۳۷هزارگونه متاع است ناز را به دکانش
  3. شمارهٔ ۳۳۸آن شاه حسن بین و به تمکین نشستنش
  4. شمارهٔ ۳۳۹بزم برهم زده‌ای ای دل بر خشم به جوش
  5. شمارهٔ ۳۴۰ز خانه تاخت برون کرده ساغری دو سه نوش
  6. شمارهٔ ۳۴۱سحر به کوچه بیگانه‌ای فتادم دوش
  7. شمارهٔ ۳۴۲آهوی او که بود بیشه دل صیدگهش
  8. شمارهٔ ۳۴۳به عزم رقص چون در جنبش آید نخل بالایش
همه‌ی غزلیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.