فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۶۱ اشک ما آبیست روشن در هوات
- غزل شمارهٔ ۶۲ تا قلندر نشوی راه نیابی به نجات
- غزل شمارهٔ ۶۳ حسن خود عرضه کن، ای ماه پسندیده صفات
- غزل شمارهٔ ۶۴ بگذاشته‌ام، تا چه کند نرگس مستت؟
- غزل شمارهٔ ۶۵ روزگار از رخ تو شمعی ساخت
- غزل شمارهٔ ۶۶ ترک عجمی کاکل ترکانه برانداخت
- غزل شمارهٔ ۶۷ رخت تمکین مرا عشق به یک بار بسوخت
- غزل شمارهٔ ۶۸ جانا، دلم ز درد فراق تو کم نسوخت
- غزل شمارهٔ ۶۹ تا دل ما با تو کرد روی ارادت
- غزل شمارهٔ ۷۰ چون گشت با تو ما را پیوند دل زیادت
- غزل شمارهٔ ۷۱ ز پاسبانی همسایه گرد بام و درت
- غزل شمارهٔ ۷۲ گرچه صد بارم برانند از برت
- غزل شمارهٔ ۷۳ نیامد وقت آن کز من بخواهی عذر آزارت؟
- غزل شمارهٔ ۷۴ ای ز لعلت قیمت یاقوت پست
- غزل شمارهٔ ۷۵ بهار آمد و باغ پیرایه بست
- غزل شمارهٔ ۷۶ بی تو نکردیم به جایی نشست
- غزل شمارهٔ ۷۷ ماهی، که لبش بجای جانست
- غزل شمارهٔ ۷۸ آمد نسیم گل به دمیدن ز چپ و راست
- غزل شمارهٔ ۷۹ آن زخم، که از تو بر دل ماست
- غزل شمارهٔ ۸۰ این همه پروانه‌ها، سوخته از چپ و راست
- غزل شمارهٔ ۸۱ پیراهن ار ز یاسمن و گل کند رواست
- غزل شمارهٔ ۸۲ کار ما امروز زان رخ با نواست
- غزل شمارهٔ ۸۳ مدتی شد تا دل ما صورت آن سرو راست
- غزل شمارهٔ ۸۴ باز مخمورم، کجا شد ساقی؟ آن ساغر کجاست؟
- غزل شمارهٔ ۸۵ یارب، این مهمان چون ماه از کجاست؟
- غزل شمارهٔ ۸۶ ای نسیم صبح دم، یارم کجاست؟
- غزل شمارهٔ ۸۷ نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاست
- غزل شمارهٔ ۸۸ نهان از نهان کیست؟ دلدار ماست
- غزل شمارهٔ ۸۹ روزه‌داران را هلال عید ابروی شماست
- غزل شمارهٔ ۹۰ تا زنده‌ایم، یاد لبش بر زبان ماست
- غزل شمارهٔ ۹۱ لاله افیون در شراب انداختست
- غزل شمارهٔ ۹۲ آن ترک پری چهره، که مانند فرشتست
- غزل شمارهٔ ۹۳ آن فروغ لاله یا برگ سمن، یا روی تست؟
- غزل شمارهٔ ۹۴ عالمی را دشمنی با من ز بهر روی تست
- غزل شمارهٔ ۹۵ دلم ز هر دو جهان مهر پروریدهٔ تست
- غزل شمارهٔ ۹۶ بنگرید این فتنه را کز نو پدیدار آمده‌ست
- غزل شمارهٔ ۹۷ این نوبت آب دیده ز هنجار دیگرست
- غزل شمارهٔ ۹۸ ترک گندم گون من هر دم به جنگی دیگرست
- غزل شمارهٔ ۹۹ دل به صحرا می‌رود، در خانه نتوانم نشست
- غزل شمارهٔ ۱۰۰ صورت او را ز معنی آشنایی با دل‌ست
- غزل شمارهٔ ۱۰۱ هم ز وصف لبت زبان خجلست
- غزل شمارهٔ ۱۰۲ انجمن شهر ملای گلست
- غزل شمارهٔ ۱۰۳ از جام عشق بین همه باغ و بهار مست
- غزل شمارهٔ ۱۰۴ دل مست و دیده مست و تن بی‌قرار مست
- غزل شمارهٔ ۱۰۵ روی تو، که قبلهٔ جهانست
- غزل شمارهٔ ۱۰۶ حسن خوبان عزیز چندانست
- غزل شمارهٔ ۱۰۷ درد دلم را طبیب چاره ندانست
- غزل شمارهٔ ۱۰۸ این باغ سراسر همه پر باد وزانست
- غزل شمارهٔ ۱۰۹ عشق روی تو نه در خورد دل خام منست
- غزل شمارهٔ ۱۱۰ گر به دست آوریم دامن دوست
- غزل شمارهٔ ۱۱۱ سروی که ازو و حور و پری بار برند اوست
- غزل شمارهٔ ۱۱۲ آن بت وفا نکرد، که دل در وفای اوست
- غزل شمارهٔ ۱۱۳ آنکه رخ عاشقان خاک کف پای اوست
- غزل شمارهٔ ۱۱۴ مرا سر بلندی ز سودای اوست
- غزل شمارهٔ ۱۱۵ دل بسته شد به دام دو زلف چو دال دوست
- غزل شمارهٔ ۱۱۶ در گمانی که: به غیر از تو کسی یارم هست؟
- غزل شمارهٔ ۱۱۷ پیداست حال مردم رند، آن چنان که هست
- غزل شمارهٔ ۱۱۸ ماه کشمیری رخ من، از ستمکاری که هست
- غزل شمارهٔ ۱۱۹ ز عشق اگر چه به هر گوشه داستانی هست
- غزل شمارهٔ ۱۲۰ هر کرا با تو نه پیوندی و پیمانی هست
متن اشعار به نقل از گنجور.