پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۵

یارب، این مهمان چون ماه از کجاست؟

وین سپاه کیست و آن شاه از کجاست؟

عکس خورشیدی چنان بالا بلند

بر چنین دیوار کوتاه از کجاست؟

گر ز مرغ جان به شاخ دل رسید

غلغل «انی انا الله» از کجاست؟

دل درین وادی ز تاریکی بسوخت

سوی آن آتش بگو راه از کجاست؟

گرنه خونریزیست این فریاد چیست؟

ورنه بیدادست این آه از کجاست؟

اندرین خرگاه می‌گویند: هست

خوبرویی، راه خرگاه از کجاست؟

اوحدی را پادشاهی بنده خواند

مفلسی را دیگر این جاه از کجاست؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۸۷نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاست
  2. غزل شمارهٔ ۸۸نهان از نهان کیست؟ دلدار ماست
  3. غزل شمارهٔ ۸۹روزه‌داران را هلال عید ابروی شماست
  4. غزل شمارهٔ ۹۰تا زنده‌ایم، یاد لبش بر زبان ماست
  5. غزل شمارهٔ ۹۱لاله افیون در شراب انداختست
  6. غزل شمارهٔ ۹۲آن ترک پری چهره، که مانند فرشتست
  7. غزل شمارهٔ ۹۳آن فروغ لاله یا برگ سمن، یا روی تست؟
  8. غزل شمارهٔ ۹۴عالمی را دشمنی با من ز بهر روی تست
همه‌ی غزلیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.