پرش به محتوای اصلی
عراقی

عراقی

غزلیات

۳۰۵ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۱۸۱ با من دلشده گر یار نسازد چه کنم؟
  2. غزل شمارهٔ ۱۸۲ شاید که به درگاه تو عمری بنشینم
  3. غزل شمارهٔ ۱۸۳ شود میسر و گویی که در جهان بینم؟
  4. غزل شمارهٔ ۱۸۴ نیست کاری به آنم و اینم
  5. غزل شمارهٔ ۱۸۵ مرا جز عشق تو جانی نمی‌بینم نمی‌بینم
  6. غزل شمارهٔ ۱۸۶ بر در یار من سحر مست و خراب می‌روم
  7. غزل شمارهٔ ۱۸۷ من آن قلاش و رند بی‌نوایم
  8. غزل شمارهٔ ۱۸۸ ما چو قدر وصلت، ای جان و جهان، نشناختیم
  9. غزل شمارهٔ ۱۸۹ ما دگرباره توبه بشکستیم
  10. غزل شمارهٔ ۱۹۰ افسوس! که باز از در تو دور بماندیم
  11. غزل شمارهٔ ۱۹۱ گرچه ز جهان جوی نداریم
  12. غزل شمارهٔ ۱۹۲ ما، کانده تو نیاز داریم
  13. غزل شمارهٔ ۱۹۳ من که هر لحظه زار می‌گریم
  14. غزل شمارهٔ ۱۹۴ گر ز شمعت چراغی افروزیم
  15. غزل شمارهٔ ۱۹۵ گرچه دل خون کنی از خاک درت نگریزیم
  16. غزل شمارهٔ ۱۹۶ ناخورده شراب می‌خروشیم
  17. غزل شمارهٔ ۱۹۷ ناخورده شراب می‌خروشیم
  18. غزل شمارهٔ ۱۹۸ خیزید، عاشقان، نفسی شور و شر کنیم
  19. غزل شمارهٔ ۱۹۹ خیز، تا قصد کوی یار کنیم
  20. غزل شمارهٔ ۲۰۰ تا کی از دست فراق تو ستم‌ها بینیم؟
  21. غزل شمارهٔ ۲۰۱ ز غم زار و حقیرم، با که گویم؟
  22. غزل شمارهٔ ۲۰۲ ز دلتنگی به جانم با که گویم؟
  23. غزل شمارهٔ ۲۰۳ ای دوست، بیا، که ما توراییم
  24. غزل شمارهٔ ۲۰۴ بیا، ای دیده، تا یک دم بگرییم
  25. غزل شمارهٔ ۲۰۵ تا کی همه مدح خویش گوییم؟
  26. غزل شمارهٔ ۲۰۶ شهری است بزرگ و ما دروییم
  27. غزل شمارهٔ ۲۰۷ بگذر ای غافل ز یاد این و آن
  28. غزل شمارهٔ ۲۰۸ مبتلای هجر یارم، الغیاث ای دوستان
  29. غزل شمارهٔ ۲۰۹ مقصود دل عاشق شیدا همه او دان
  30. غزل شمارهٔ ۲۱۰ در کف جور تو افتادم، تو دان
  31. غزل شمارهٔ ۲۱۱ رفت کار دل ز دست، اکنون تو دان
  32. غزل شمارهٔ ۲۱۲ ماهرخان، که داد عشق، عارض لاله رنگشان
  33. غزل شمارهٔ ۲۱۳ ز دل، جانا، غم عشقت رها کردن توان؟ نتوان
  34. غزل شمارهٔ ۲۱۴ نگارا از سر کویت گذر کردن توان؟ نتوان
  35. غزل شمارهٔ ۲۱۵ عاشقی دانی چه باشد؟ بی‌دل و جان زیستن
  36. غزل شمارهٔ ۲۱۶ سهل گفتی به ترک جان گفتن
  37. غزل شمارهٔ ۲۱۷ تا توانی هیچ درمانم مکن
  38. غزل شمارهٔ ۲۱۸ ماهرویا، رخ ز من پنهان مکن
  39. غزل شمارهٔ ۲۱۹ بی‌رخت جانا، دلم غمگین مکن
  40. غزل شمارهٔ ۲۲۰ ای یار، بیا و یاریی کن
  41. غزل شمارهٔ ۲۲۱ ای رخ جان فزای تو گشته خجسته فال من
  42. غزل شمارهٔ ۲۲۲ چه کنم که دل نسازم هدف خدنگ او من؟
  43. غزل شمارهٔ ۲۲۳ بپرس از دلم آخر، چه دل؟ که قطرهٔ خون
  44. غزل شمارهٔ ۲۲۴ چو دل ز دایرهٔ عقل بی تو شد بیرون
  45. غزل شمارهٔ ۲۲۵ ای حسن تو بی‌پایان، آخر چه جمال است این؟
  46. غزل شمارهٔ ۲۲۶ ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ جمال تو
  47. غزل شمارهٔ ۲۲۷ ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ لقای تو
  48. غزل شمارهٔ ۲۲۸ ای آرزوی جان و دلم ز آرزوی تو
  49. غزل شمارهٔ ۲۲۹ ای همه میل دل من سوی تو
  50. غزل شمارهٔ ۲۳۰ ترک من، ای من غلام روی تو
  51. غزل شمارهٔ ۲۳۱ آن مونس غمگسار جان کو؟
  52. غزل شمارهٔ ۲۳۲ ساقی، قدحی می مغان کو؟
  53. غزل شمارهٔ ۲۳۳ مانا دمید بوی گلستان صبح گاه
  54. غزل شمارهٔ ۲۳۴ ای جمالت برقع از رخ ناگهان انداخته
  55. غزل شمارهٔ ۲۳۵ ای راحت روح هر شکسته
  56. غزل شمارهٔ ۲۳۶ ای در میان جانم گنجی نهان نهاده
  57. غزل شمارهٔ ۲۳۷ ای هر دهن ز یاد لبت پر عسل شده
  58. غزل شمارهٔ ۲۳۸ در صومعه نگنجد، رند شرابخانه
  59. غزل شمارهٔ ۲۳۹ در صومعه نگنجد رند شرابخانه
  60. غزل شمارهٔ ۲۴۰ بازم از غصه جگر خون کرده‌ای

متن اشعار به نقل از گنجور.