فهرست اشعار
- بخش ۱۲۱ - الزواهر زواهر را بدان علم طریقت
- بخش ۱۲۲ - الزیتون بود زیتون همان نفسی که مذکور
- بخش ۱۲۳ - الزیت دگر نوریست زیتت در عبارت
- بخش ۱۲۴ - باب السین السابقه کنند از سابقه اهل گواهی
- بخش ۱۲۵ - السالک بود سالک یکی سیار در راه
- بخش ۱۲۶ - السبخه بود سبخه هبا یعنی هیولا
- بخش ۱۲۷ - الستر بود ستر آن حجاباتی که محجوب
- بخش ۱۲۸ - الستائر زاکوان دان صورها را ستائر
- بخش ۱۲۹ - الستور ستور آمد بتحقیق این هیاکل
- بخش ۱۳۰ - سجودالقلب سجود قلب نفی مطلق آمد
- بخش ۱۳۱ - السحق بود سحق از نمود خویش هجرت
- بخش ۱۳۲ - السدره زکبری برزخیت کوست سدره
- بخش ۱۳۳ - السر شنو از سر و سر حق نگهدار
- بخش ۱۳۴ - سرالعلم شنو از سر علم از من به نصفت
- بخش ۱۳۵ - سرالحال اگر آگه ز سر حال گردی
- بخش ۱۳۶ - سرالحقیقه ز حق سریست در اشیاء وثیقه
- بخش ۱۳۷ - حکایت مریدی خواست از پیری اجازت
- بخش ۱۳۸ - سرالتجلی یکی از بهرت تسکین و تسلی
- بخش ۱۳۹ - سرالقدر بود سرالقدر علمش بهر عین
- بخش ۱۴۰ - سرالربوبیه یک از سر ربوبیت بتحقیق
- بخش ۱۴۱ - سرسرالربوبیه ربوبیت بسر سر بود آن
- بخش ۱۴۲ - سرائر الاثار ز آثارت سرائر گر یقین است
- بخش ۱۴۳ - السرائر شنو باز از سرائر بی ز آثار
- بخش ۱۴۴ - السعه سعه در قلب کامل را تحقق
- بخش ۱۴۵ - السفر سفر آمد به پیش ایمرد سیار
- بخش ۱۴۶ - سقوط الاعتبارات گرت ذوقیست در فهم عبارات
- بخش ۱۴۷ - السمسمه عباراتی که ذکرش بس ادق است
- بخش ۱۴۸ - سوال الحضرتین گرت علمی بحال نشاتین است
- بخش ۱۴۹ - سوادالوجه سوادالوجه فی‌الدارین رازیست
- بخش ۱۵۰ - باب الشین الشاهد ز شاهد گر بپرسی بس صریح است
- بخش ۱۵۱ - شعب الصدع تو شعب‌الصدع جمع افرق را گو
- بخش ۱۵۲ - الشفع اگر گاهت سراغ از شفع باشد
- بخش ۱۵۳ - الشهود شهودت رؤیت حق است بر حق
- بخش ۱۵۴ - شهود المفصل فی‌المجمل شهودی هم که در مجمل مفصل
- بخش ۱۵۵ - شهود المجمل فی المفصل و گر بینی احد در کثرت اول
- بخش ۱۵۶ - شواهدالحق شواهدهای حق باشند یکسان
- بخش ۱۵۷ - شواهدالتوحید بود دیگر شواهدهای توحید
- بخش ۱۵۸ - شواهد الاسماء شواهدهای اسماء بی‌منافات
- بخش ۱۵۹ - الشئون شئون ذاتی و افعالی است آن
- بخش ۱۶۰ - الشیخ مراد از شیخ باشد مرشد راه
- بخش ۱۶۱ - علامات الشیخ الکامل بود بهر چنین شیخی علامات
- بخش ۱۶۲ - حکایت ابوحمزه ابوحمزه خراسانی که مردیست
- بخش ۱۶۳ - التمیز نپنداری شیوع این کودکانند
- بخش ۱۶۴ - باب الصاد صاحب‌الزمان و الوقت و الحال شنو از صاحب وقت و زمان حال
- بخش ۱۶۵ - صبیح الوجه صبیح‌الوجه شمس بذل و داد است
- بخش ۱۶۶ - الصبا صبا نفحات رحمانیست کاید
- بخش ۱۶۷ - الصدیق بود صدیق تاکید صداقت
- بخش ۱۶۸ - صدق‌النور ز صدق‌النور بشنو کت بکار است
- بخش ۱۶۹ - الصداء صدا بر دل خطور ناپسند است
- بخش ۱۷۰ - الصعق بود صعقت اگر دانی اشارات
- بخش ۱۷۱ - الصفوه بود صوفت صفا از کدر اغیار
- بخش ۱۷۲ - صوره‌الحق گرت با صوره‌الحق است روئی
- بخش ۱۷۳ - صورالاله صورهای اله انسان کامل
- بخش ۱۷۴ - صوامع‌الذکر صوامع کان بذکر آمد معاین
- بخش ۱۷۵ - صورالاراده صورهای اراده گر بری پی
- بخش ۱۷۶ - باب الضاد الضنائن ضنائن را اگر خواهی خصایص
- بخش ۱۷۷ - الضیاء ضیاء آن روشنی باشد که در کار
- بخش ۱۷۸ - باب‌الطاء الطویل طویل آمد ز اسماء الهی
- بخش ۱۷۹ - الطاهر بود طاهر که حق بی‌انحرافش
- بخش ۱۸۰ - طاهر الظاهر بود آن طاهر الظاهر که عاصی
متن اشعار به نقل از گنجور.