صفی علیشاه
بخش ۱۲۲ - الزیتون
بود زیتون همان نفسی که مذکور
بتفصیل آمد اندر آیه نور
هماره مستعد اشتعال است
بنور قدس کان جمع کمال است
از آن نور است قوه فکر کامل
مطالب با سهولت زوست حاصل
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۱۲۴ - باب السین السابقهکنند از سابقه اهل گواهی
- بخش ۱۲۵ - السالکبود سالک یکی سیار در راه
- بخش ۱۲۶ - السبخهبود سبخه هبا یعنی هیولا
- بخش ۱۲۷ - الستربود ستر آن حجاباتی که محجوب
- بخش ۱۲۸ - الستائرزاکوان دان صورها را ستائر
- بخش ۱۲۹ - الستورستور آمد بتحقیق این هیاکل
- بخش ۱۳۰ - سجودالقلبسجود قلب نفی مطلق آمد
- بخش ۱۳۱ - السحقبود سحق از نمود خویش هجرت
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.