پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۱۷۷ - الضیاء

ضیاء آن روشنی باشد که در کار

بعین حق تو بینی وجه اغیار

مثال آن چراغی دان که پیدا

شود در شب بآن آثار اشیاء

و یا در روز هم از ضوء خورشید

هر آن چیزی بجای خود توان دید

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۱۷۹ - الطاهربود طاهر که حق بی‌انحرافش
  2. بخش ۱۸۰ - طاهر الظاهربود آن طاهر الظاهر که عاصی
  3. بخش ۱۸۱ - طاهر الباطنبود آنطاهر الباطن که معصوم
  4. بخش ۱۸۲ - طاهرالسربود آن طاهرالسر کوبکونین
  5. بخش ۱۸۳ - الطب الروحانیشنو از طب روحانی مقالات
  6. بخش ۱۸۴ - الطریقهطریقت ملک سلاک راهست
  7. بخش ۱۸۵ - التفریق بین الکامل و الغافلکسی کش نیست تاب ترک نانی
  8. بخش ۱۸۶ - الطمسدگر طمس ار که سیرت در علوم است
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.