پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۱۶۸ - صدق‌النور

ز صدق‌النور بشنو کت بکار است

مراد از کشف دو راز استتار است

شبیه است آن ببرق بارش آور

ندارد گر مطر کذب است و ابتر

اگر دارد مطر برقیست صادق

بصدق‌النور از آن گردید لایق

ز بعد از کشف او گر در قفائی

نباشد استتار و اختفائی

پیاپی بعد برق آید تجلی

دهد دل را بهر نوری تسلی

خود آن را قوم صدق‌النور گویند

نشانیها بهر دستور گویند

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۱۷۰ - الصعقبود صعقت اگر دانی اشارات
  2. بخش ۱۷۱ - الصفوهبود صوفت صفا از کدر اغیار
  3. بخش ۱۷۲ - صوره‌الحقگرت با صوره‌الحق است روئی
  4. بخش ۱۷۳ - صورالالهصورهای اله انسان کامل
  5. بخش ۱۷۴ - صوامع‌الذکرصوامع کان بذکر آمد معاین
  6. بخش ۱۷۵ - صورالارادهصورهای اراده گر بری پی
  7. بخش ۱۷۶ - باب الضاد الضنائنضنائن را اگر خواهی خصایص
  8. بخش ۱۷۷ - الضیاءضیاء آن روشنی باشد که در کار
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.