صفی علیشاه
بخش ۱۷۳ - صورالاله
صورهای اله انسان کامل
بود گر هست ادراکت معادل
شد آدم خلق هم بر صورت او
بود دارای علم و قدرت او
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۱۷۵ - صورالارادهصورهای اراده گر بری پی
- بخش ۱۷۶ - باب الضاد الضنائنضنائن را اگر خواهی خصایص
- بخش ۱۷۷ - الضیاءضیاء آن روشنی باشد که در کار
- بخش ۱۷۸ - باب‌الطاء الطویلطویل آمد ز اسماء الهی
- بخش ۱۷۹ - الطاهربود طاهر که حق بی‌انحرافش
- بخش ۱۸۰ - طاهر الظاهربود آن طاهر الظاهر که عاصی
- بخش ۱۸۱ - طاهر الباطنبود آنطاهر الباطن که معصوم
- بخش ۱۸۲ - طاهرالسربود آن طاهرالسر کوبکونین
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.