صفی علیشاه
بخش ۱۵۶ - شواهدالحق
شواهدهای حق باشند یکسان
اگر یابی حقیقتهای اکوان
حقیقتهای اکوان بر مشاهد
بود در اصطلاح از حق شواهد
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۱۵۸ - شواهد الاسماءشواهدهای اسماء بی‌منافات
- بخش ۱۵۹ - الشئونشئون ذاتی و افعالی است آن
- بخش ۱۶۰ - الشیخمراد از شیخ باشد مرشد راه
- بخش ۱۶۱ - علامات الشیخ الکاملبود بهر چنین شیخی علامات
- بخش ۱۶۲ - حکایت ابوحمزهابوحمزه خراسانی که مردیست
- بخش ۱۶۳ - التمیزنپنداری شیوع این کودکانند
- بخش ۱۶۴ - باب الصاد صاحب‌الزمان و الوقت و الحالشنو از صاحب وقت و زمان حال
- بخش ۱۶۵ - صبیح الوجهصبیح‌الوجه شمس بذل و داد است
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.