پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۱۵۸ - شواهد الاسماء

شواهدهای اسماء بی‌منافات

در اکوان شد ظهور اختلافات

باحوال و باوصاف و بافعال

شود ظاهر بتفصیل و با جمال

چو حی و میت و مر زوق لایق

بمحیی و ممیت و هم برازق

چو اسماء در حقیقت مختلف بد

ظهورش هم در اکوان مختلف شد

تخالفها در اکوان بیخلاف است

که از اسماست کانجا اختلافست

زوجه اختلاف آن ز تاویل

ترا جای دگیر گویم بتفصیل

چو در بحرالحقایق از مراتب

بهر جائیست تحقیقی مناسب

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۱۶۰ - الشیخمراد از شیخ باشد مرشد راه
  2. بخش ۱۶۱ - علامات الشیخ الکاملبود بهر چنین شیخی علامات
  3. بخش ۱۶۲ - حکایت ابوحمزهابوحمزه خراسانی که مردیست
  4. بخش ۱۶۳ - التمیزنپنداری شیوع این کودکانند
  5. بخش ۱۶۴ - باب الصاد صاحب‌الزمان و الوقت و الحالشنو از صاحب وقت و زمان حال
  6. بخش ۱۶۵ - صبیح الوجهصبیح‌الوجه شمس بذل و داد است
  7. بخش ۱۶۶ - الصباصبا نفحات رحمانیست کاید
  8. بخش ۱۶۷ - الصدیقبود صدیق تاکید صداقت
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.