پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۱۵۷ - شواهدالتوحید

بود دیگر شواهدهای توحید

تعینهای اشیاء خود بتاکید

چه اشیاء هر یکی یکتا بذاتند

ز هم ممتاز و مخصوص از جهاتند

ز حق باشند هر یک آیتی خاص

بیک هستی تشخص یافت اشخاص

ازین حیثیت اشیاء را عدد نیست

عیان از این عددها جز احد نیست

چنان یکتاست در خود هر نمودی

که پنداری جز او نبود وجودی

تعینهای اشیاء پس بتاکید

بود هر یک شواهدهای توحید

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۱۵۹ - الشئونشئون ذاتی و افعالی است آن
  2. بخش ۱۶۰ - الشیخمراد از شیخ باشد مرشد راه
  3. بخش ۱۶۱ - علامات الشیخ الکاملبود بهر چنین شیخی علامات
  4. بخش ۱۶۲ - حکایت ابوحمزهابوحمزه خراسانی که مردیست
  5. بخش ۱۶۳ - التمیزنپنداری شیوع این کودکانند
  6. بخش ۱۶۴ - باب الصاد صاحب‌الزمان و الوقت و الحالشنو از صاحب وقت و زمان حال
  7. بخش ۱۶۵ - صبیح الوجهصبیح‌الوجه شمس بذل و داد است
  8. بخش ۱۶۶ - الصباصبا نفحات رحمانیست کاید
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.