پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۱۴۸ - سوال الحضرتین

گرت علمی بحال نشاتین است

کلام اندر سوال الحضرتین است

سوالی صادر آن یک در غیوبست

از آن حضرت که نام او وجوبست

سوالی صادر از وی بر کماهی

بنطق جمله اسماء الهی

بود طالب وی از انفاس رحمن

ظهور خود بصورتهای اعیان

دگر از حضرت امکان سوالیست

که آن بر نقط اعیان در مقالیست

ظهور اوست بر اسماء عالی

هم امداد نفس خود بالتوالی

خود این دو مسئلت را در انابت

بود پیوسته از حضرت اجابت

از آن بود اینکه اشیاء بر نسق شد

قبول هر یک از حق بود و حق شد

قبول هر چه شئی از نیک و بد کرد

باستعداد و استحقاق خود کرد

بخاری کان باستعداد خیزد

شود آب و بدریا باز ریزد

غرض از آن سوالین آنچه شد شد

در استعداد هر کس هر چه بد شد

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۱۵۰ - باب الشین الشاهدز شاهد گر بپرسی بس صریح است
  2. بخش ۱۵۱ - شعب الصدعتو شعب‌الصدع جمع افرق را گو
  3. بخش ۱۵۲ - الشفعاگر گاهت سراغ از شفع باشد
  4. بخش ۱۵۳ - الشهودشهودت رؤیت حق است بر حق
  5. بخش ۱۵۴ - شهود المفصل فی‌المجملشهودی هم که در مجمل مفصل
  6. بخش ۱۵۵ - شهود المجمل ‌ فی المفصلو گر بینی احد در کثرت اول
  7. بخش ۱۵۶ - شواهدالحقشواهدهای حق باشند یکسان
  8. بخش ۱۵۷ - شواهدالتوحیدبود دیگر شواهدهای توحید
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.